Σταματησα να βλεπω
ονειρα με σενα
και τωρα γυρω μου
μου μοιαζουν ολα χαμενα
τα λεωφορεια
τα ταξι και οι δρομοι
λαμπουν αδιαφορα
οταν η πολη νυχτωνει
Τωρα οι εξοδοι
τα σινεμα και οι φιλοι
μοιαζουν σαν γαζες
σε μια πληγη που δεν κλεινει
και ποσο θελω
να σε δω λιγο ακομα
ξερεις εκεινο το βραδυ
για μενα κρατησε χρονια
Στεκομαι εδω
περιμενω
και ας μου ειπες
πως εχει φυγει το τρενο
Γιατι εγω πιστεψα
σε ολες τις στιγμες
και τωρα φθιρομαι
εχω γεμισει ρογμες
Σταματησα να βλεπω
ονειρα με σενα
και τωρα γυρω μου
ολα μου φαινονται ξενα
κολαω ξανα τα ματια μου
στην οθονη
μηπως ξεχασω το βραδυ
που μου πες συγγνωμη
και υστερα πεταξες ξωτικο
εμεινα πισω στο μεγαλο μου χαμο
Εγω ακομα
μετραω τις ευχες μου
και προσπαθω
να ξαναζησω το χθες μου
γι αυτο σε ψαχνω
σε στιγμες και εικονες
εχω ξεμεινει
κοιταζω αδειες οθονες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου