Ξημερωνει

6 η ωρα και πανω μου ξημερωνει ο αερας

Να σε χαζευω απο εικονες ξενες και να αναρωτιεμαι

Τι θα μου λειψει περισσοτερο?

Να σε κοιταζω να ξυπνας και να ξυπνα η ψυχη μου

Ξημερωνει κι απλωνεται σκοταδι

Να μετραω τα μετρα , να με φοβιζει η αποσταση

Ο οριζοντας να υψωνεται καθετος τοιχος - να μου σκιζει τους ειρμους την σειρα

Μια απελπιστικη αταξια με δυο πορνες κουκλες στην ακρη του γραφειου

Γεροδεμενες χηρες να πλεκουν με τα αρχικα μας τον ιστο της απολεσης και σαρανταρες

γυναικες ξεχασμενες να γυρνανε μπικουτι τις στιγμες που καποτε ζησανε.

Να ξεπουλιουνται για ενα

δυο, τρια ποιος ξερει.Να ξεπουλιουνται προπαντως αδικα φυσοντας τους καπνους.

Νεοι να χανονται και να παραπατανε στην μεθη της νιοτης απο σοκακια και χιλιαδες ιπποτες

να θυσιαζουν καρδιες ψυχες και να σκοτωνουν δρακους για ενα χαμογελο.

Ετσι περπατησα

διχως να ζηταω,διχως να απαιτω διχως να προσμενω εστω και εναν χτυπο στις γυαλινες

καρδιες σας.

Με μηδεν και ενα δημιουργω και χαλαω πλεκω μανδυες πολλα υποσχομενους στις

ασημενιες νυχτες να παρηγορουν, φωνες ξεχασμενες απελπιστικα μικρες και αθωες, σεμνες και

αβεβαιες - πως να ακουστουν στην εξουσια της πηγμης?

Μικρες χαρες χωθηκαν κατω απ τις

λαμαρινες - με τσιγγο να παλευουν με μια σκουρια ατελειωτη..

Νυχτωνε νωρις εκεινα τα χρονια

γιατι πρωτα ειχε πεσει η νυχτα σε εμας, κ υστερα την περιμεναμε εξω.

Με εχει κορεσει η περιπετεια . Τρισαθλιοι .

Δωστε μου λιγη γαληνη.

Ξενα τοστακια

.
.
.
.
.
.
Τα ξενα τοστακια (σε σπιτια φιλων,μαγαζια κλπ)
ειναι παντα πιο νοστιμα απο τα δικα μας.Απλα ειναι!
.
.
.
.
.
.

Αμιαλ

Κοιταχτηκαμε ,

και κλαιγαν βουβα οι ψυχες μας

τα δακρυα του αντιου

Σταζαν βραδιες , στιγμες

και λογια

απ'τις πληγες μας

απογευματα και μεσημερια

ματιες και νευματα ,

αγγιγματα και λεξεις.

Οι ζωες μας σταζαν εκεινο το βραδυ

πεφτω

Κι ολο πεφτω.

Απο στιγμες, απο εικονες, απο λεξεις.

Απο τις σκεψεις που μου τραβανε τα βλεφαρα.

Και ολο να κλεινω τα ματια

μηπως και σταματησω να σκεφτομαι.

Με στηθος βαρυ,τοσες οπες κ ακομα ασηκωτο

να παλευω σε ενα αδειο δωματιο.

Ειναι το κριμα που μας γερασε νωρις.

Το αδικο.

Κρεμαστηκε απο τα προσωπα μας

τα ποτισε απελπισια.

Και εμεινα να κοιταζω

το χαρτι που γραφε τη ζωη μου αλλιωτικα.

να μου φταινε οι λεξεις

που ολο νομιζω πως δεν φτανουν

να συνθεσουν το παζλ

της αποσυνθεσης.

να μου φταιω εγω

να πληγωνομαι

να πεφτω

τσισακια

Εχεις μπει σε τουαλετα μαγαζιου. Κυριος και προσεκτικος  κατουρας προσεκτικα και τιναζεσαι με χειρουργικη ακριβεια.Εισαι απαιχτος.Ουτε μια σταγονα σε βερμουδα και μπλουζα! Πας να πλυνεις θριαμβευτικα τα χερια σου και ανοιγοντας τη βρυσγ το νερο εχει μεγαλη πιεση και σε πιτσιλαει απο τον νιπτηρα!!

Μα δεν ειναι εκνευριστικο? Το χω παθει πανω απο 27 εκατομμυρια φορες!

Και αντε μετα να πεις: Οχι ρε παιδια δεν ειναι πιτσιλιες σας λεω,οταν επλυνα τα χερια μου εγινε!

youtube

Ποση φαντασια θελει το youtube πια για να σκεφτει οταν ανοιγεις πολλα βιντεο μαζι

να μην τα παιζει ολα ταυτοχρονα αλλα να σου παιζει αυτο που εχεις μπροστα σου εκεινη την ωρα?

Εδω το χει κανει το youporn εδω και 2 χρονια για να μην γινεται της κακομοιρας αμα ανοιξεις 2-3

τσοντες σε καρτελες..