ασδφ

Πολλες φορες δεν καταλαβαινουμε
 ποσο ηλιθιο ειναι κατι που σκεφτομαστε
μεχρι να ακουσουμε τον εαυτο μας
να το λεει σε καποιον αλλον.

Κανονες

Απο το μεσημερι και μετα ποτε μην αφηνετε πραγματα
πεταμενα στο κρεβατι σας.




Το βραδυ που θα γυρισετε να πεσετε με τα μουτρα πανω
θα ειναι γεματο αηδιες που θα πρεπει να βαλετε στην ακρη.

Ματια

Παραδωσου λοιπον.

Σε μια μαχη που ισως δεν καταλαβες ποτε σου
οτι εδωσες.
και εχασες.


Παραδωσου λοιπον στην ασφαλεια
την ψευδαισθηση και την ελπιδα.


Επελεξε το σιγουρο.
το τωρα
το σημερα



Κενταμε την ζωη μας με λαθος κλωστες
και τροπους ευκολους.


Ενα κυκλαμινο θελω να δω,
και ετσι,
ενα κυκλαμινο βλεπω.

Ουφ

Καλα νταξει.
Το παιρνω αποφαση πια,εμενα κανεις δεν μ'αγαπαει.



Παω να παιξω καταθλιπτικες συγχωρδιες στην κιθαρα τωρα
Και λεω και να διαβασω.Oh my,δεν ειμαι καλα.

-

Οταν γεννηθηκα χιονιζε.

Αλλος ενας Χρονος

Μια γρατζουνια ακομη στον φθαρμενο μας τοιχο.

Αλλη μια γυρα στον λαβυρινθο του αδιεξοδου.

Κι οσο κ'αν τρεχαμε, τα ποδια μας εμεναν πισω.

Κλεισαμε ακομη μια νυχτα στο πορνειο της καταντιας μας.

Νεκρα για αλλη μια φορα τα ονειρα μας,κορνιζα τοιχου.






Αλλη μια εκπνοη χωρις νοημα

Αλλη μια κραυγη χωρις αντικρισμα

Αλλες τρεις ευχες
χωρις παραληπτη..






Και η αυλαια παλι αδοξα πεφτει
ξεροντας οτι καθε χρονο
την ιδια σιχαμενη παρασταση θα ανεβαζει.




Χρονια μας Πολλα

Clockwork tomato (κουρδιστη ντοματα)

Ελπιζω οι περισσοτεροι να εχετε δει την κανονικη ταινια του Stanley Kubrick
Clockwork Orange (Κουρδιστο πορτοκάλι)





Το θεμα ειναι οτι εκνευριζομαι
οταν κατι γινεται μοδα.
Το να αντιπαθω εξαιρετικες
ταινιες οπως αυτη η το requiem
for a dream επειδη τις εχει δει
ο καθενας ειναι κατι αρκετα
εκνευριστικο.




Τελευταια λοιπον βλεπω ολο και περισσοτερο
κοσμο να φοραει μπλουζες με 1-2-3 στανταρ
εικονες τις ταινιας














Ε και αποφασισα να παρω την κατασταση στα χερια μου,φτιαχνοντας
ενα μπλουζακι!





Η σταμπα απεικονιζει την κουρδιστη ντοματα!


Enjoy



















Full view-Download

Buy Print

Old one faky fakers faking fakely

facebook/myspace/hi5 photo,με το εξης comment
απο τον ιδιο.
"Πολυ χαλια ειναι αυτη Η photo μου/ειμαι κακασχημη κλπ"




Περιμενει
καθησυχαστικη απαντηση,
εισαι κουκλακι,τι λες ρε θεα εισαι,
και τις λοιπες μαλακιες για να
νιωσει καλυτερα.




Το ηξερε απο πριν.
Φυσικα και δεν θα εβαζε εικονα που
αμφισβητειται η ομορφια της.
Απλα γουσταρει να το ακουει γιατι ειναι
κομπλεξακι και ανασφαλες



Ψαχνω καποιον ενδιαφερων να γινουμε φιλοι
Σημαινει ζητα μου ευγενικα το msn μου,πουλα μου μουρη,
δειξε την καλυτερη σου βιτρινα και ισως εισαι ο τυχερος.
Αλλιως,παμε σε αλλον,τοσοι υπαρχουν.
Favorite book: DeN xAnW toN XrOno mOy
Se tEtiEs maLaKieS (απο τις πιο συνηθισμενες απαντησεις)



Δεν ειναι οτι δεν εχει διαβασει βιβλια,το κλιμα δεν το επιτρεπει.
Το κλιμα-πουλαω μουρη,οτι εχω και
δεν εχω-βγαζω τον καλυτερο μου εαυτο- δεν το επιτρεπει.
Αυτο βαζουν οι περισσοτεροι αυτο βαζει και αυτη.
Και
ας θυμαται καποιες στιγμες οταν ξαπλωνει
την μανα της νοσταλγικα να της
διαβαζει το πρωτο της βιβλιο.




Ολοι εχετε ενα αγαπημενο βιβλιο
μαλακες,
γιατι ντρεπεστε να το πειτε?

Το ποτηρι (αδικιες της ζωης)

Οταν καποιος λεμε οτι βλεπει το ποτηρι μισογεματο σημαινει οτι ειναι
αισιοδοξος σε αντιθεση με αυτον που το βλεπει μισοαδειο,που ειναι κακομοιρης
πεσιμιστης.

Ε ΟΧΙ!

Αυτος που βλεπει το ποτηρι μισογεματο,θεωρει οτι αρχικα ηταν
γεματο, η θα επρεπε να ηταν γεματο.Ετσι ολοι καταλαβαινουμε
τι μεγαλη ιδεα εχει για αυτον και το ποτηρι.Το να θεωρεις απο
το πουθενα οτι ενα ποτηρι ειναι γεματο,να το περνεις σαν αρχικη
κατασταση δηλαδη διχνει αλαζονια,πλεονεξια και εγωισμο.


Αυτος απο την αλλη που το βλεπει μισοαδειο σκεφτεται:
ηταν αδειο,πηγε  μεχρι την μεση.
Ξεκινησε απο το μηδεν λοιπον,
και χωρις να του χαριζεται τιποτα η
να θεωρει κατι δεδομενο.Κρατα μια σταση ταπεινοτητας
και δειχνει αυτοκυριαρχια,εσωτερικη γαληνη και αλλα ψαγμενα
πραγματα.



ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΠΕΣΙΜΙΣΤΗ !!!


Τελος!
Αυτα ειχα να πω!

DCA το φάρμακο του καρκίνου εμποδίζεται να κυκλοφορήσει

D.C.A.                                   DiChloroAcetate



Υπάρχουν θεραπείες για τον καρκίνο που το υπουργείο υγείας δεν θέλει να γνωρίζετε.
Παρακολουθήστε το βίντεο και σκεφτείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε για να σωθούν ζωές!
Διαδώστε αυτό το βίντεο όπου μπορείτε.





Βγήκε
το νέο επαναστατικό φάρμακο για τον καρκίνο από ερευνητική ομάδα του
Καναδά με προϊστάμενο έλληνα ερευνητή του εξωτερικού. Δραστική
αντιμετώπιση των καρκίνων Πνεύμονα, Εγκεφάλου και Στήθους και
δευτερευόντως άλλων μορφών, δίχως τις παρενέργειες της τυπικής
χημειοθεραπείας. Εργαστηριακή επίτευξη συρρίκνωσης καρκινικών όγκων
πάνω από 70%.





Εμποδίζεται να βγει στην αγορά και να
χρηματοδοτηθούν οι έρευνες επειδή το φάρμακο δεν είναι συμβατό με τους
αμείλικτους νόμους του Καπιταλισμού του πλέγματος των
φαρμακοβιομηχανιών και της Νέας Τάξης.




Για μια ακόμα φορά οι έλληνες του εξωτερικού μεγαλουργούν και πρωτοστατούν στην μάχη εναντίον του καρκίνου.









-------------------------Video--------------------------------

Ο ενας ο φοβερος ο απιστευτος.

Dr. Gregory House
:
Infectious
or environmental... all we have to do is check out parasites, viruses,
bacteria, fungi, prions, radiation, toxins, chemicals, or it's Internet
porn related. I'll check the Internet porn, you guys get the rest of the
stuff.





Dr. Wilson:: Brilliant idea sending Stacy away. It's really done wonders for you.
House: Listen, none of this has anything to do with Stacy.
Dr. Wilson: Right. Giant coincidence you've gone completely off the rails since she left. Inducing migraines, worsening leg pain.
(House whacks Wilson's leg)
Dr. Wilson:  Ouch!
House: Aw, you miss Stacy too?

Συστημα Captcha στα comments. Παρακληση προς AV

Ετοιμαστειτε για ξεστραβωμα του αμφιβληστροειδους με την νεα μαλακια.


Μια παρακληση στην AV.
Οταν γραφουμε comments και δεν ποσταρονται,
κανει δηλαδη refresh η σελιδα,ας βαλουν ενα γαμω-cookie
να κραταει το comment μας μην το ξαναγραφουμε απο την αρχη.

Το ιδιο και οταν γραφουμε post.

ψωμι (τα μεγαλα πρασινα ματια?)

Μια αχτιδα φωτος περασε απο το κενο που υπηρχε αναμεσα στην σκονισμενη κουρτινα και το παραθυρο χτυποντας τον στο ματι.
Ανοιξε τα βλεφαρα του αργα αργα βγαζοντας περιεργους ηχους
και μουγκριτα.



Το προσωπο του ηταν γεματο σαλια και ως συνηθως
στο στρωμα διακρινοταν καθαρα ο ημερισιος λεκες
που ειχε σχηματιστει καθως κοιμοταν ρεοντας αργα απο το μισανοιχτο στομα του.
Πιο παλια αλλαζε σεντονια καθε μερα.
Πλεον δεν τον ενοιαζε και τοσο.
Ανακαθησε στο κρεβατι,στηριζοντας την πλατη του στο πισω μερος
του κρεβατιου που ετριξε παραπονεμενο.
Το ξυλο ηταν παλιο,και τα κομματια του κρεβατιου ισα που ηταν ενωμενα.
Η ιδεα ομως οτι μια μερα καθως κοιμαται ησυχος στο κρεβατι του,αυτο θα διαλυθει και θα βρεθει κατω,ισα ισα που
τον συναρπαζε.




Στο πατωμα,πεταμενα σκιτσα και σχεδια,ενω οι περισσοτεροι τοιχοι ηταν χαραγμενοι,πιθανοτατα
με καποιο μαχαιρι,απεικονιζοντας φανταστικα τοπια,ομορφες κοπελες και περιεργα συμβολα.
Πηγαινε καιρος απο την τελευταια του δουλεια.




Παρατηρησε τα σωματιδια σκονης που αιωρουνταν στον χωρο και φωτιζονταν απο εκεινη την αχτιδα φωτος.
Ευτυχως που δεν ειναι κοντα του και δεν τα αναπνεει σκεφτηκε.
Σηκωθηκε με αργες κινησεις,και πηγε προς το παραθυρο αποφευγοντας να πλησιασει την αχτιδα,
μην τυχον και εισπνευσει αυτην την απαισια σκονη που αιωρουνταν.Ηταν ο δικος του τροπος να καθαριζει.
Ανοιγε το παραθυρο της κρεβατοκαμαρας και κατοπιν το παραθυρακι της κουζινας.Ετσι το σπιτι
καθαριζε,και ο πρωινος καφες του κρυωνε πιο γρηγορα.


Τρεις καφε,μια κοφτη ζαχαρη,και η μερα ξεκιναγε.



Πινοντας τον καφε,εψαχνε απεγνωσμενα κατι να φαει.
Σκεφτηκε οτι το σπιτι θα ειχε καποια φαγωσιμα πραγματα αν ηταν ινδος.
Στην προκειμενη ομως ειχε ελαχιστα φαγωσιμα πραγματα,
κι ετσι ξεκινησε για τον φουρνο.



Στον δρομο δεν μπορεσε να μην αγορασει δυο πακετακια τσιχλες.
Ουτε να εμποδισει το μικρο εκεινο παιδι με την μεγαλη βουρτσα να του γυαλισει τα παπουτσια.




Ο φουρνος ηταν οροσημο στην περιοχη.
Απο τους πρωτους στην πολη,κραταγε ακομα αυτο το αρωμα
της ζυμης που μολις μπηκε στον φουρνο και του ψωμιου
που μολις βγηκε απο αυτον.Μετρωντας στην παλαμη του τα λεφτα που του ειχαν
απομεινει δεν προσεξε το πλατυσκαλο στην εισοδο του φουρνου.Σκονταψε και επεσε πανω της.



Εκεινη γυρισε και τον κοιταξε με τα μεγαλα πρασινα ματια της.
Τα'χασε.Δεν ηξερε τι να πει,και ενιωθε ηδη τα ποδια του να μουδιαζουν.
"Εισαι καλα?" Τον ρωτησε εκεινη και η φωνη της ηχησε σαν ψαλμωδια στα αυτια του.
Εκανε μια νευρικη κινηση με τα δαχτυλα,σαν να να σκουπιζει κατι αορατο απο το παντελονι του,
προσπαθοντας να βαλει σε σειρα τις λεξεις στο μυαλο του
"Ναι,ναι με συγχωρειτε δεσποινις" Ψελλισε τελικα σκυβοντας το κεφαλι.




Εκεινη γυρισε μπροστα,δειχνοντας στον υπαλληλο το ψωμι που ηθελε.
Τι υπεροχα δαχτυλα..
"Αφηστε με να σας το πληρωσω εγω τουλαχιστον,ειναι το λιγοτερο που μπορω να κανω"
Της ειπε χαμογελοντας.Εκεινη δεχτηκε,και αφου τον ευχαριστησε,χαθηκε στην ομορφια του πρωινου.
"Τι θα παρετε κυριε?" Τον ρωτησε τοτε ο υπαλληλος.
"Εε,τιποτα ευχαριστω πολυ" ειπε  εκεινος κοιταζοντας τα ελαχιστα χρηματα που του ειχαν απομεινει.





Γυρνοντας σπιτι,δεν μπορουσε να σκεφτει τιποτε αλλο.Αυτη η γυναικα,ο τροπος που τον κοιταξε..
Εφαγε μια ακομη τσιχλα και σωριαστικε στην ξεφτισμενη πολυθρονα του.Δεν ειχε τιποτα να φαει,
παρα μονο αυτες τις τσιχλες.Το στομαχι του φωναζε,αλλα εκεινος δεν ακουγε.Ειχε αγορασει
το ψωμι της και τιποτε αλλο στον κοσμο δεν ειχε τοση σημασια οσο αυτη του η πραξη.Ενιωθε χαρουμενος.
Ποτε θα την ξαναβλεπε ομως?




Οι ωρες πρνουσαν βασανιστικα.
Το αυριο ηταν τοσο,τοσο μακρυα.
Δεν μπορουσε να περιμενει να ξαναπαει στον φουρνο.
Και αν δεν πηγαινε?




Αρχισε να περπαταει κανωντας κυκλους στο σαλονι.
Το ξυλινο πατωμα ετριζε.
Τοιχος,τηλεοραση,πορτα,πολυθρονα,πασο κουζινας,τοιχος.
Τοιχος,τηλεοραση,πορτα,πολυθρονα,πασο κουζινας,τοιχος.
Τοιχος,τηλεοραση,πορτα,πολυθρονα,πασο κουζινας,τοιχος.
Τα αντικειμενα αυτα,με την ιδια σειρα εβλεπε για ωρες,αλλα
δεν τον ενοχλουσε.Γιατι δεν τα εβλεπε στην ουσια.Το μονο που
εβλεπε πλεον ηταν εκεινα τα πρασινα ματια.Πονουσε.





Δεν μπορουσε να την εχει.
Πηγε στο μπανιο του και κοιταχτηκε στον καθρεφτη.
Η ασχημια του τον ενοχλουσε.Πως μπορουσε να σταθει διπλα
σε κατι τοσο ομορφο εκεινος?
Δεν μπορουσε να την εχει.




Τα ρουθουνια του ρουφαγαν με λυσσα τον αερα.
Το στηθος του ανεβοκατεβαινε αποτομα.
Τι θα βλαψει λιγη ασχημια παραπανω?Ποιον θα ενοχλησει? σκεφτηκε καθως επαιρνε το μαχαιρι.
Αρχισε να χαραζει πανω του εκεινη.τα ματια της,το στομα της.
Δεν τον ενοχλουσε καθολου ο πονος.
Μεσα του ποναγε περισσοτερο και το ηξερε καλυτερα απο τον καθενα.




Ειχε βραδιασει,και μπορουσες να δεις το αιμα
στο φως του φεγγαριου να σταζει ακομη στο πατωμα.
Επρεπε να την βρει.Αποψε γινονταν ολα.




Κοιταχτηκε στον καθρεφτη,και θαυμασε το σχεδιο στο
στερνο του.Ηταν χαρουμενος.Ηταν ενθουσιασμενος.
Εφυγε απο το σπιτι του,αφηνοντας την πορτα ανοιχτη.




Αρχισε να τρεχει στον δρομο,και τα γυμνα του ποδια
αγκαλιαζαν τις ατελειες της ασφαλτου γεμιζοντας πληγες.




Εφθασε εξω απο τον φουρνο.
Ο φουρνος ηταν οροσημο στη περιοχη.
Εσπασε με το χερι του το τζαμι της πορτας.
Λιγο ακομα αιμα.




Ανοιξε το μεγαλο συρταρι πισω απο τον παγκο.
Εβγαλε το σημειωματαριο,και βρηκε την διευθυνση της.
Πηρε απο το πισω ραφι και μια φρατζολα ψωμι.
Θα τον συμπαθουσε ακομα περισσοτερο ετσι.


Οι προχειροι επιδεσμοι ανεμιζαν καθως ετρεχε.



Οταν εφτασε πια στο σπιτι της,ηταν μουσκεμα στον ιδρωτα.
Γονατησε στον κηπο της,περπατησε στα τεσσερα,μυριζοντας
τα παντα γυρω του.Το γρασιδι,τα λουλουδια της.Το χωμα.
Ανεβηκε το δισκαλο της εξωπορτας,και πιαστηκε απο το χερουλι
της πορτας.Με δυσκολια στηριχτηκε πανω του και σταθηκε ξανα στα ποδια του.


Πιεσε το δαχτυλο του,οσο πιο ελαφρα
μπορουσε στο κουδουνι,με τον ιδιο ομως,οπως
παντα, τροπο χτυπησε.


Περιμενε,ωσπου ακουσε τα βηματα της.
Κατεβαινε την σκαλα.



"Ποιος ειναι?" Ρωτησε απο την αλλη πλευρα της πορτας.
"Εγω,εγω ειμαι!Σου εφερα μια ακομα φρατζολα ψωμι
σε περιπτωση που ηθελες κι αλλο" απαντησε.

Ανοιγοντας την πορτα η κοπελα τα εχασε.
Ενας ανδρας στεκοταν μπροστα της μεσ'την νυχτα,
με τα μαλλια ανακατομενα μεσ'το προσωπο του,
με το στηθος του ξεσκισμενο,με το αιμα να εχει
λερωσει ολα του τα ρουχα,και στα χερια του μια
φρατζολα ψωμι.



Τα ματια του ελαμπαν,και στο προσωπο του ειχε ζωγραφιστει
ενα χαμογελο ευτυχιας.




Ολη η ομορφια του κοσμου ηταν εκει,μπροστα του.
Αυτα τα μεγαλα πρασινα ματια κοιταζαν μεσα στα δικα του.
Οτι μπορουσε να εχει στην ζωη του,οτι μπορουσε να καταφερει
ηταν λιγο  σε σχεση με αυτο που ειχε μπροστα του.
Την επιασε με τα δυο του χερια και την αγκαλιασε.
Εκεινη αρχισε να φωναζει και να τον χτυπα.
Εκεινος δεν καταλαβαινε γιατι συμπεριφεροταν ετσι.
Την κραταγε πιο σφιχτα στα χερια του και της ελεγε ποσο ομορφη ηταν.
Εκεινη τον χτυπουσε και φωναζε.
Κρατωντας την σφιχτα στα χερια του,αρχισε να κλαιει,
και τα δακρυα του σκουπιζονταν απο το γλυκο ασπρο ρουχο της.
Το μονο που ηθελε ηταν να μεινει εκει,μαζι της για παντα.
Την κρατησε στα χερια του με ολη του την δυναμη και της ψυθιριζε
λογια που χανονταν στον αερα της νυχτας.





Καποια στιγμη η κοπελα σταματησε να φωναζει.
Χαρηκε.Νομιζε πως επιτελους καταλαβε και εκεινη.
Γυρισε να την κοιταξει.Τα μεγαλα πρασινα ματια της κοιταζαν
παγωμενα το τιποτα.







Επεμεινε εκει να την κοιταει.
Ειχε καταστρεψει το μοναδικο πραγμα που εδωσε ποτε
νοημα στην ζωη του.
Ειχε στερησει την ιδια τη ζωη απο το ομορφοτερο πλασμα του κοσμου.
Με ενα μαχαιρι,αρχισε να σκαλιζει το προσωπο της.
Τα ματια.Επρεπε να σωσει αυτα τα υπεροχα ματια απο την φθορα.
Με λεπτες κινησεις τα εβγαλε απο τις κογχες των ματιων
της,και τα πηρε στο χερι του.Ηταν δικα του και μονο.

Κανεις αλλος δεν επρεπε να εχει αυτην την ομορφια.
Κανεις αλλος αυτην την αισθηση της γαληνης.Της απολυτης
τελειοτητας.Τα τοποθετησε στην τσεπη διπλα στο στηθος του.





Αρχισε να τρεχει ξανα,χωρις κατευθυνση αυτη τη φορα.
Περασε σπιτια,μαγαζια και δρομους χωρις να ξερει που πηγαινει.
Μπηκε σε ενα παρκο,και εκει σταματησε.Περπατησε μεχρι εναν ανοιχτο
χωρο,οπου εβλεπε τον ουρανο.Ξαπλωσε κατω και κλαιγοντας
ξεριζωνε το χορταρι.




Το επομενο πρωι,τον βρηκαν κρεμασμενο
απο ενα δεντρο σε εκεινο το παρκο.
Αριστερα και δεξια του  αιμα,
αλλα στο προσωπο του μια γαληνια εκφραση..,σχεδον χαρας.
Ειχε σκαψει με τα δαχτυλα του το γρασιδι,
με αποτελεσμα να ματωσουν και να σταζουν εκει ολο
το βραδυ.




Καποιος παρατηρησε πως ο τροπος που ειχε ξεριζωσει το χορταρι,
θυμιζε κατα εναν περιεργο τροπο
να γραφει την λεξη συγγνωμη.


Εφυγε απο το σπιτι του,αφηνοντας την πορτα ανοιχτη.
Ηξερε οτι δεν θα ξαναγυριζε εκεινο το βραδυ.

Hug me

Μια αγκαλια παρακαλω,στο δωματιο 21
Την ζητησε πελατης τακτικος,συχναζει χρονια
στα σαλονια μας.Με τις καλυτερες αυταπατες
τους τοιχους μας εβαψε,και τα ξυλινα
δαπεδα ποτιστηκαν απο τα δακρυα του.

Μια αγκαλια στο δωματιο 21
Ο κυριος την χρειαζεται αποψε περισσοτερο
Η φωνη του στο τηλεφωνο ακουγοταν πιο
κουρασμενη απο ποτε.