Με δαγκωσε σκυλος!

Ημουν στα Εξαρχεια στο Σπιρτο,και επινα το γκαφε μου,
ενα ωραιο δειλινο της Κυριακης.Στο συγκεκριμενο μαγαζι
παρευρισκοταν και ενα συμπαθεστατο τετραποδο,με πολυ ομορφο
καφετι τριχωμα,μπλε λουρακι και μεγαλη γλωσσα.





Θα ελεγε κανεις,οτι ηταν του μαγαζιου ετσι ομορφα που
ειχε κουρνιασει στην γωνια  μες την μεση,νωχελικο και
αδιαφορο για τα ατομα που περναγαν απο πανω του,
τις καρεκλες που περναγαν απο πανω του,
τις μετακινησεις των τραπεζιων διπλα του.






Το χαιδευα γενικα και περναγαμε πολυ ομορφα
καθως λεπτο το λεπτο επεφτε η νυχτα.




ΩΣΠΟΥ ΜΕ ΔΑΓΚΩΣΕ ΕΝΩ ΤΟΥ ΧΑΙΔΕΥΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!






Και μετα πρηστικε
Και ποναγα
Και το επλυνα
Και μου ειπανε να παω σε φαρμακειο
Και ποναγα κι αλλο
Και εγινε αναγλυφο
Και πηγα σπιτι και η μανα μου με βριζε
Και μου δωσε το βιβλιαριο και λεφτα και μου ειπε να βρω στο
ιντερνετ εφημερευοντα να παω για αντιλυσσικο γιατι πεφτει για υπνο
Και ειπε ι τι θα με κανει πια
Και ειπε που παω και  μπλεκω
Και τι δουλεια ειχα με αδεσποτα
Και πηγα στο Ιπποκρατειο,
Και μου λεει ο σεκιουριτας τι κανω εκει,
Και του λεω με δαγκωσε σκυλος
Και μου λεει να παω στα επειγοντα,
Και παω στα επειγοντα και ειχε κι αλλο σεκιουριτα
Και μου λεει τι κανω εκει,
Και λεω με δαγκωσε σκυλος,
Και λεει  πηγαινε στη γραμματεια,
Και παω στη γραμματεια και μου λενε τι θες,
Και λεω με δαγκωσε σκυλος,
Και μου λενε να παω στο χειρουργικο δεξια μεσα δεξια πρωτη πορτα
Και παω προς το χειρουργικο και ειχε κι αλλο σεκιουριτσα
Και μου λεει που πας?
Και του λεω στο χειρουργικο,με δαγκωσε σκυλος
Και μου λεει να παω στο γραφειο της προιασταμενης
Και παω στο γραφειο της προισταμενεις και μου λεει,τι θες?
Και της λεω με δαγκωσε σκυλος,και μου λεει να παω στο
χειρουργικο,δεξια μεσα δεξια πρωτη πορτα.
Και παω στο χειρουργικο και μου λενε τι θες?
Και λεω με δαγκωσε σκυλος





Και μου κανανε μια ενεση και εφυγα.









Και παιρνω και μια αντιβιωση.





Στο χερι με δαγκωσε,στο ωραιο κρεας αναμεσα στον
αντιχειρα και το πρωτο δαχτυλο αναμεσα και προς τα μεσα.




Α,αδεσποτο ηταν τελικα





και μου λεει που παω,και του λεω με δαγκωσε σκυλος..

Ο ζωγραφος της Ακαδημιας

Υπαρχει ενας τυπος καθημερινα (εικαζω)
στην ακαδημιας,κατα τις 3-4-5 η ωρα,
που καθεται στο πεζοδρομιο,
με ενα καβαλετο εδω και 2-3 μηνες
και ζωγραφιζει την απεναντι πολυκατοικια.



Ειναι μια πορτοκαλοροζ πολυκατοικια
με τιποτα το ιδιαιτερο εκτος του οτι
επειδη ειναι γωνιακη τα μπαλκονια στην
γωνια κυρτωνουν και συνεχιζουν.



Η υπομονη του ειναι απιστευτη,
πρεπει να αραζει εκει 2-3 ωριτσες
την ημερα και να ζωγραφιζει.
Εχει φοβερη λεπτομερια,και δουλευει με κατι
πινελακια των 3 τριχων ας πουμε.




Το προβλημα ειναι οτι τα δεντρα που ειχε η ακαδημιας
τα κοψανε πλεον,και θυμαμαι πιο παλια οτι ζωγραφιζε και τα κλαδια τους
Σημερα ξεχασα να κοιταξω αν ειχε τελειωσει με αυτα η τα αφησε μισα
επειδη τα κοψανε.




Ε αυτο!

Μπας βθσ bus

Μπαινει τρεχοντας μια ξανθια κοπελα.
Καθεται σε μια θεση στο παραθυρο και αρχιζει να πειραζει τα μαλλια της.
Τα δαχτυλα της πειραζουν νευρικα τις δερματινες μαλακιες στην τσαντα της.
Ξαφνικα γυρναει,βγαζει το κινητο,και αρχιζει να πληκτρολογει γρηγορα.
Μετα
το βαζει βιαστικα στην τσαντα,και κοιταει ανησυχα τριγυρω καθως τα ποδι
της χτυπαει νευρικα κατω και δαγκωνει με μανια τα νυχια της.



Τι εχεις βρε αγαπη μου?
Γιατι εισαι ΤΟΣΟ νευρικια?

Φευγει σε μια επομενη σταση παλι τρεχοντας.


Μετα μπαινει και καθεται μια πολυ ωραια κοπελα,ιδια με την trinity απο το matrix.
Θελω να της το πω,αλλα απεχουμε αρκετες θεσεις.
Και ετσι απλα καθομαι και την χαζευω.
Σε καποια στιγμη με καταλαβαινει και αρχιζει ενα παιχνιδι με τα ματια.
Μου αρεσει πολυ η οπτικη επικοινωνια.
Μπαινει
σε μια σταση φωναζοντας "Γιουχιου Γιανναρε τα ξαναλεμε" Μια 50-60 ρα με
ενα κλαρακι στο χερι,κομμενο μαλλον απο τον ρομαντικο μεσηλικα.Καθετε
διπλα στην τρινιτι και γυρναει το κεφαλι της στο τζαμι πισω (η τρινιτι
καθοταν στις πισω πισω θεσεις) και αρχιζει να φωναζει στον παππου.Την
κοιταω με ενα βλεμμα "Κοιτα να δεις κοσμος βραδιατικα" αλλα εχει
προλαβει και εχει κανει ακριβως το ιδιο.Σε καποια φαση ενω κοιταει
αλλου αρχιζει και γελαει.Μετα παρατηρω ακουστικα στα αυτια της,προφανως
ακουει καποια ραδιοφωνικη εκπομπη.Τελευταια σταση για εμενα,και παταω
το κουμπι.Εκεινη κοιταει το κοκκινο φως που αναψε και μετα κοιταει
εμενα.Μετα κοιταει αλλου.Περιμενω να ξαναυπαρξει οπτικη επαφη και οταν
αυτο γινεται,κοιταω εγω το κοκκινο φωτακι,και μετα εκεινη.Μου
χαμογελα.Εχουν μπει μεσα 2 νεαρα ατομα και εχουν κατσει μπροστα
μου,κοβοντας μου την θεα.Καθονται ομως εκει που ανοιγουν οι
πορτες.Ερχεται η ωρα για την σταση μου και οπως ανοιγει η πορτα τους
σπρωχνει και τους δυο,οι οποιοι τρομαζουν και βγαζουν και μια
κραυγη.Εγω γελωντας δυνατα πλεον και κοιτωντας την τρινιτι που απλα
χαχανιζει κατεβαινω.




Εχε γεια τρινιτι.
Καποιος που ειδες μια
φορα στο λεωφορειο και δεν θα ξαναδεις ποτε,μολις εγραψε ενα κειμενο
για εσενα,που επισης δεν θα μαθεις ποτε.

Χρονια μας.- πολλα

Σουβλιστε αλογιστα τα παντα - ανθρωποι

προσποιητα    και    ανωδυνα,  μα ανωφελα κερδιστε

ενα  προ πληρωμενο      εισητηριο   ΣΤο      τ.ι.π.ο.τ.α

αλλο ενα  Ψεμα απο αναγκη   _{κατακτηΣΤΕ}














Καο Πακα.

(λ)-κ(σχ)











1 κλεφτης
..
.

10-1-1929 13-4-2009

Ενα καραβι ξεψυχα καταμεσης του πελαγους.
Το σκαρι του, παλιο και ξυλινο,
Η αλμυρα του κατατρωει τα σωθικα και
η πρυμνη απο καιρους ραγισμενη
Η αρρωστια το θανατιζει..








Πανω σε αυτο γινηκαν πολεμοι,
πανω σ'αυτο χτιστηκαν δρομοι
Μα οι ναυτικοι του παιζουν βρωμικο παιχνιδι
Με την ρουλετα της ζωης του δινουν ρεστα.









Και η αγκυρα του,κομψοτεχνημα αρχεγονο
εγωιστικα και παραλογα δηλωσε παραιτηση
και χρονους τωρα παραμενει καθηλωμενη στον πατο
αργοπεθαινοντας-κι η αρρωστεια σιγοσπερνε θανατο









Καποτε δεν τον φοβεριζαν τα κυμματα,
οι μεγαλυτερες φουρτουνες του ηταν ονειρο
μεσα να μπει περηφανος να σκισει τα πιο
δυνατα νερα με το αφροπερπατημα του








Μα τωρα,δεμενο σε τουτη εδω την ακρη
καθε μερα γινεται πιο αδυναμο,
καθε μερα το σκαρι του σκουριαζει,
και μοιαζει ο θανατος σαν να ναι λυτρωση.








Εξαλα κ υφαλα πονταρανε ασυστολα
Σε ενα παιχνιδι που δεν επεφτ'αλλου λογος
σε ενα σκαρι που ενα παιδι αγαπησε
για ενα σκαρι βγηκε κλαμμενο μες τους δρομους








Και η μερα ηρθε,ο ουρανος σκοτεινιασε και
μαυρα κυμματα ζωσαν το γερικο καραβι,
δεν αντεξε και επεσε κανοντας τον μεγαλυτερο
θορυβο που γνωρισε ποτε η λυσσασμενη θαλασσα.







Και τοτε εκλαψε η θαλασσα μαζι του,
κι ολα τα κυμματα εκλεγανε κρυφα
οταν στον τελειωμο το συνοδευαν,
στον πατο μ'ασματα αναλαφρα γλυκα






μοιρολογοντας της ζωης του τ'απαντα







Αντιο παππου..

Κυριακη πρωι

Πρωτη παρενθεση θα ειναι,για να μην το ξεχασω,
το οτι τωρα το ραδιοφωνο παιζει Τρυπες το "δεν χωρας πουθενα"






Τις τελευταιες μερες αναγκαζομαι να ακουω ραδιοφωνο απο το
mp3 του μικρου μου αδερφου που ειναι στην - ΒΑΡΕΤΟ







Αυτο που ηθελα να πω χωρις μεγαλες παρενθεσεις λοιπον
ειναι οτι μικρος διαβαζα πολλα μικυ μαους (εννοοντας κομιξ
αλλα και "Μικυ Μαους" σαν το ιδιο το περιοδικο)









Σε μια ιστορια λοιπον,οι αιωνιοι εχθροι Σκρουτζ Μακ Ντακ
και Λουντβιχ Φοντ Ντρεικ εχουν αναλαβει τις 2 μεγαλυτερες εφημεριδες
στην πολη.Τσακωνονται για το ποιος εχει τα περισσοτερα λεφτα βασικα.








Ε οπως προχωραει ο Ντοναλντ στον δρομο,βλεπει τριγυρω
του ολους τους πολιτες της Λιμνουπολης τουμπανους,με μπρατσα
και ποντικια και πλατες.Οποτε ρωταει εναν,για το που αρχισανε ολοι
μαζι γυμναστηριο,εκεινος του απανταει "Μα δεν αρχισαμε γυμναστηριο
τις εφημεριδες κουβαλαμε απλα"









Ο Σκρουτζ κ ο Λουντβιχ εχουν γεμισει απιστευτες αηδιες ολες
τις εφημεριδες,απο οδηγους για να βγαζεις τα φρυδια σου μεχρι
ταινιες για το πως να κατασκευασεις πορτες απο μπαμπου.
Ετσι ολοι οι Λιμνουπολιτες κουβαλωντας απλα τις εφημεριδες εκαναν
μπρατσα.











Αυτη τη χαζη ιστορια θυμηθηκα σημερα που πηρα 3 εφημεριδες
για την μανα μου που ειναι εκτος Αθηνων,κυριακατιες με τα ολα τους.
Απο περιεργια τις ζυγισα στο μπανιο, 6,2 κιλα.









Περαστικα μας




Απεραντη θλιμμενη Ανταρκτικη απο Διαφανα Κρινα τωρα.
88.9 Ωραιος σταθμος.

Οταν η αδερφη μου επαιζε το valse της Amelie καπου μεσα.

Με τα μαλλια σου θα πλεκω χορδες ασημενιες,
στην κιθαρα της ζωης μου να ξαπλωνουν
και μ'οδηγους τα ταστα της καθε νυχτα
σε αλλους κοσμους θα σε ταξιδευω.





Απανθρωποι ανθρωποι
περπατητες πλακωστροτου
ερωτευμενοι εκδρομεις
Χαμενοι χιονανθρωποι






Ασε ενα παραθυρο ανοιχτο αυτο το βραδυ
να μπαινει μεσα το φως του φεγγαριου
μαζι και οι ηχοι μου,κρυφοι λαθρεπιβατες
σε ενος παραφρονου ονειρου τον ρυθμο

χα!Ζω!ςςςς

Εχω δωσει 3 φορες το εισητηριο μου
σε αγνωστο βγαινοντας απο το metro,ενω
κανονικα παιρνω λεωφορειο απο την σταση ακριβως
απο πανω που με βγαζει
μπροστα στο σπιτι μου ακριβως.

10 λεπτα περπατημα επειδη ειμαι χαζος!







π.ΑΠ:Δεν εισαι χαζος ρε,εδωσες σε καποιον αλλον το εισητηριο,ισως το χρειαζοταν!


α.π.ΑΠ: Και αν επαιρνα το λεωφορειο για να μην περπαταω το ιδιο θα εκανα απλα
σε αλλον ανθρωπο