Ειμαι καλο παιδι

Mια μερα ειχα πει οτι θα κανω κοπανα.
Πηγαινοντας προς την καφετερια ειδα
εναν παππου να στεκεται
σε μια γωνια του δρομου και να
περιμενει.





Τσιμπησα το βλεμμα του,ο παππους κατι ηθελε
αλλα δεν ηξερε σε
ποιον και πως να το πει.
Παω μπροστα του και σταματαω.Βγαζω το ενα
ακουστικο.
Μπορεις γιε μου να με πας στο απο κατω τετραγωνο
στον φουρνο
που ειναι κατηφορικα και γλυστραω?





Φυσικα.




Με πιανει λοιπον απο το
χερι,και αρχιζουμε σιγα σιγα
να κατηφοριζουμε στο πεζοδρομιο.
Με κρατα
πολυ σφιχτα,ειναι ψηλος και λεπτος με
δερματινα γαντια.





Ξαφνικα μου
φωναζει
"Κρυο εχει σημερα ε?"
"Ναι ναι,κρυο" Του λεω εγω σκεπτομενος
οτι εχω χασει 5 λεπτα απο την κοπανα.




"Εδω γλυστραει και φοβαμαι να
κατεβω"
"Μην ανυσηχειτε θα τα παμε μαζι"





Στην μεση του πεζοδρομιου ειχε
την κιτρινη γραμμη
για τους τυφλους.
Ο παππους την φοβοταν με αποτελεσμα
να
ειναι τελειως αριστερα της,με συναποτελεσμα
να με εχει κολησει και
να με τριβει στον τοιχο.
Βηματα μικρα και σταθερα.




Καποιες στιγμες
αποκλεινε απο την πορεια του
και με εσπρωχνε κανονικοτατα με την μουρη
στον τοιχο.
"Δεν τις μπορω αυτες τις παρδαλιες τις κιτρινες
στα
πεζοδρομια" μου λεει.
Εγω απλα γελασα.
Μετα απο 10 λεπτα φτασαμε στον
φουρνο