Στο δωματιο μου δεν καθομαι ποτε.
Πικρη αληθεια.
Θα ειχε πλακα σαν σκεψη να κλεινουμουν μεσα,
να επαιζα μπασο,να διαβαζα,να ακουγα μουσικη.
Αλλα οχι,δεν καθομαι.Εκτος απο τις φορες που
κανω μαθημα.Σημερα εκανα εκθεση λοιπον.
Επειδη το δωματιο μου εχει ενα παραθυρο στον φωταγωγο,
οπου φωταγογος ειναι ενας αρκετα μεγαλος χωρος,καπου στο
4x4 μετρα,εκει ειναι και διαφορα
παραθυρα απο τα αλλα διαμερισματα
Οι ηχοι που ακουω συνηθως ειναι οι εξης:
1) Χχχχρρρρρ Φτθιουυυυ Απο εναν γερο σε καποιο μπανιο
2)Την κυρια του πρωτου να τσακωνεται με την μανα της
(40 αυτη,γυρευε ποσο η μανα της,γεροντοκορη με σκυλο)
Τελοσπαντων,σημερα ακουσα το εξης απειρως
ηλιθιο,που οσες φορες και αν το ακουω,παλι
με εκνευρισει.
Μωρο,2-4 χρονων κλαιει,και η μαμα απο πανω του
να υστεριαζει και να του φωναζει
"ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ?"
ΥΓ.Εδω να προσθεσω οτι παρατηρησα γραφοντας την λεξη
φωταγωγος,ειναι μια συνθετη λεξη του φως και αγω,δηλαδη
μας φερνει φως.Να πω πως ειναι το μεγαλυτερο ψεμα του κοσμου,
και να παω να φαω,γιατι πρεπει να διαβασω γιατι στις 4 εχω και αλλο
μαθημα :S
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου