Μικρες χαρες

Ζουμε επειδη πιανομαστε.
Απο πραγματα και καταστασεις.
Ειναι μια απο τις μεγαλες αληθειες αυτη.
Πιανομαστε απο ηλιθια πραγματα,σχεδον απο αναγκη.
Και αυτα αποτελουν τις μικρες
καθημερινες κινητιριες δυναμεις μας.
Ενα χαμογελο,ενα βλεμμα,ενα τσιγαρο,μια dota,
τα ψωνια που θα παμε το σαββατο.
Μα ναι,ειναι φυσιολογικο,τι θες να κανω,να μην χαιρομαι?
Ανθρωποι εχουν πιαστει απο πανω μας,και δεν το καταλαβαινουμε.
Ο καθενας μας αποτελει μια απο αυτες τις μικρες κινητιριες δυναμεις καποιου αλλου χωρις να το ξερει.
Και ειναι πολυ ομορφο.




Ο εαυτος μας ειναι χωρισμενος σε κομματια.
Εμεις τον εχουμε χωρισει.Ασυναισθητα αλλα εθελοντικα κατα εναν περιεργο τροπο.
Και κρυβουμε απο ενα κομματι οπου γουσταρουμε.
Το βαζουμε στην πισω τσεπη της,σε μια μπαλα,σε εναν υπολογιστη,
στα μαλλια της,σε μια κιθαρα,σε ενα βιβλιο, ενα τραγουδι.
Μικρα κομματια του εαυτου μας σκορπισμενα παντου.
Και οσο παει αντι να αδειαζει,η ζωη μας γεμιζει,γιατι δεν ειμαστε πια μονοι μας.
Οχι γιατι ηρθε καποιος αλλος σε εμας,αλλα γιατι εμεις πηγαμε εκει.Παντου.
Οποιος φοβαται να ανοιχτει,να αφησει ενα κομματι του καπου,θα
μεινει με την μοναχικη σιγουρια της μη-δυνατοτας του να πληγωθει,
επειδη δεν ρισκαρε.
Και η βεβαιοτητα ειναι το πιο ηλιθιο πραγμα μετα
την τα κειμενα του Παπανουτσου σε αυτη τη ζωη.
Το οτι ο Θεος δεν παιζει ζαρια σημαινει ακριβως οτι εμεις πρεπει να παιξουμε.




Μικρα κομματια του εαυτου μας
σκορπισμενα παντου.Εικονες,λεξεις,γραμματα,ηχοι,αφη.
Ενα γιγαντιο πολυπλευρο παιχνιδι συναισθηματων,
με οδηγους τις αισθησεις,αυτο ειναι η ζωη.
Οι αισθησεις ειναι τα μεσα,και η ικανοποιηση τους
δεν αποτελει παντα βασικο παραγοντα.
Μικρες χαρες.Τις θελουμε και τις κυνηγαμε.







Listening to: I will - Radiohead







(*Εσυ απο τι πιανεσαι?*)










With white elephants..