Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

ατ δε παρτι







Aυτο ειναι ενα κειμενο που δεν μπορω να μην γραψω!
Απλα δεν μπορω!



Το λεω με την εννοια του οτι,ενταξει καποιες φορες σκεφτεσαι οτι θελεις
να γραψεις για κατι,αλλα οταν περναει η φαση του εχεις
ψιλοξενερωσει και δεν το "νιωθεις" τοσο για να γραψεις και ποστ.

Ειναι το timing γραψιματος ζωης ας πουμε.
Σωστες αναλογιες,
κοτοπουλακια και σως.



Στο θεμα μας.

Ειχα παει σε ενα παρτυ πριν κατι μερες.

Ωραιο παρτυ,με προοπτικες
(Μια μπανιερα με παγο και μισολιτρες μπυρες,αρκετα ποτα στο ψυγειο)


Καθομουν λοιπον στο μπαλκονι,οπου επιασα κουβεντα με μια τυπισσα.


Αρχικα αρχισε να μου λεει για την ζωη της και το ενα και το αλλο
και για τον γκομενο που χωρισε και δεν θα παει διακοπες στην Ροδο,
και αν παει πρεπει να μεινει σε ξενοδοχειο γιατι ο γκομενος ειχε σπιτι.




Μου ειπε επισης να μην εμπιστευθω ποτε καμια
κοντη ξανθια με πρασινα ματια που λεει παντα μπουρδες αλλα ακουγονται ωραια
γιατι ειναι ειναι ομορφη.




Μαθηματα ζωης οχι αστεια.
Τελοσπαντων,η πρωτη ατακα ηταν οτι τη εχουν
καταστρεψει τα δυο ινι στην ζωη της


Αυτες οι ατακες ειναι οι ατακες
"πρεπει να με ρωτησεις τι εννοω" για να βγαλεις ακρη,
η ακομα ειναι οι ατακες
"πρεπει να με ρωτησεις τι εννοω,αλλα και αν δεν το κανεις θα σου πω
μονη μου γιατι ειναι πολυ γαματο αυτο που μολις πεταξα"

"Τι εννοεις?"


"Καφεινη και νικοτινη" μου λεει αναβοντας τσιγαρο.


Το κοραλι νυχι της με κοιταζε απειλητικα
μεσα απο ενα παπουτσι φελλο με ολοπαπουτσο τακουνι 8 ποντων.


Ολοπαπουτσο εννοω οτι ηταν υπερυψωμενο
και το υπολοιπο ποδι οχι μονο το τακουνι πισω.


Τελοσπαντων,μετα λεγαμε για διακοπες και της λεω οτι θα παω 4ημερο rockwave.
Και αρχιζουμε να μιλαμε για συγκροτηματα.


Και της λεω λοιπον εκει,δεν θυμαμαι τι ακριβως,και συμπληρωνω "Radiohead.
Ειναι απλα ΤΟ αγαπημενο μου συγκροτημα,
αν ερχοντουσαν δεν ξερω και εγω τι θα εκανα'


ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΕΞΗΣ:







"Radiohead..Creep...Ολη μου η ζωη"








Οι νευρικες αποληξεις μου υπερφορτονονται,τα ρουθουνια μου ανοιγουν,
οι κορες μου διαστελονται,η οσφρηση μου οξεινεται και μια ακατανικητη
πρωτογονη επιθυμια να την ριξω απο το μπαλκονι γεννιεται.

Αυτο το πραγμα το μισω οσο λιγα.



Το οτι ξερει απο ΕΝΑ συγκροτημα ΕΝΑ τραγουδι
,πιο αλλο φυσικα,το πιο διασημο,
που εγω εχω καταντησει να το ΑΠΕΧΘΑΝΟΜΑΙ γιατι
 το ξερει ακομα και η γιαγια μου
(για καποιον λογο δεν μπορω να αγαπησω ενα
 κομματι που το ξερει παρα πολυς κοσμος)



Eιναι σαν να λες σε καποιον ας πουμε ρεεε εχω τρελα με τον μοντελισμο,φτιαχνω αεροπλανακια και κτηρια
και να σου λεει: Μοντελισμος?
Ααχ και εγω εφτιαχνα αεροπλανακια απο τα κιντερ,σκετη απολαυση.



Και οσο ενοχλητικη ειναι αυτη η ατακα
 αλλο τοσο και η διαδικασια συνειρμικης
σκεψης.

Πως συνδεει δηλαδη το ενα πραγμα
με το αλλο.


Radiohead = creep = ολη της η ζωη



Με τα πολλα μετα απο λιγο σηκωθηκα
και εφυγα σιγα σιγα και επιασε κουβεντα με αλλον.
Αφου δεν σκοτωσα κανεναν ακομα,ειμαι καλα.

Αλλα αυτη η ατακα,και το οτι αντιπροσωπευει,θα με
στοιχιωνει για παντα.

Ειναι το τελειο παραδειγμα συγκεκρμενης κατηγοριας ανθρωπων






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου