Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

ειμαι

ειμαι εκει και βλεπω,
καθως ο αερας φυσαει
μια ξεχασμενη τουφα απ'τα μαλλια σου
καθως τα χειλη σου
σφιγγουνε πριν μιλησεις,
καθως το σωμα σου
δειλα δειλα ξεδιπλωνεται στον χωρο,
αργα και λιγο ατσαλα
γιατι εισαι λουλουδι που μολις ανθισε


ειμαι εκει και βλεπω,
και προσπαθω να νιωθω
καθε δακρυ σου που κυλαει
να γινεται δικο μου
καθε χτυπος σου να ειμαι εγω
και οταν σκορπας στον αερα να σε μαζευω
με τις ανασες μου σαν οξυγονο



Ομως δεν ξερω πια,
τι απ'ολα ειναι παραλογο.
Που εχω δικιο και που αδικο,
ποτε τραβαω εγω τα σχοινια,απο δικο μου λαθος
και πως να δαμασω την θλιψη,
την απεραντη θλιψη της νυχτας.









4 σχόλια:

  1. αποφευγω συστηματικα να σχολιαζω ποιηματα αλλων γιατι συνηθως τα βρισκω καλοπροαιρετες γεματες συναισθημα και λογοτεχνικες λεξεις πατατες και δεν ξερω πως να το πω.
    εσενα τα αποφευγω απλα γιατι με καταστρεφουν-εχουμε ερωτευτει κι εμεις σ αυτο τον κοσμο ,ουκ ολιγες φορες
    δεν ξερω,ισως ειναι καποιο γονιδιo but not all people who try to write poetry are poets.
    i think you are

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 5 χρόνια παρα 9 ημέρες ξαναβρέθηκα τυχαία εδώ. Ευχαριστώ και πάλι που με διάβαζες, ελπίζω να είσαι καλά

      Διαγραφή
    2. Γεια σας ξανα, 3 χρονια μετά, 8 στο σύνολο ξαναβρεθηκα εδώ.
      Παλι δεν θυμωμουν τιποτα απο τα σχολια και συγκινήθηκα ξανα, σαν να διαβαζω το ημερολογιο ενα πράγμα.

      Ερμή του μέλλοντος σε περιμενουμε στο απο κατω σχολιο καπου το 2022 ποιος ξερει τι θα κανεις μεχρι τοτε

      Διαγραφή
  2. Οταν το ανεβασα αυτο,πιστευα οτι μαλλον δεν θα σχολιασεις γιατι τα ποιηματα ειναι παντα λιγο περιεργη φαση.

    Πιστευω οτι για καποιον που ΔΕΝ γραφει γενικα (οχι απαραιτητα ποιηματα),τα περισσοτερα ποιηματα του φαινονται σουπερ ουαου και γαματα.
    Ενω καποιος που γραφει (εσυ δηλαδη) ειτε αυτο ειναι σε blog ειτε οπουδηποτε,δηλαδη καποιος που εχει μαθει να δινει συναισθημα στον γραπτο του λογο (ειτε κειμενα ειτε ποιημα ειτε οτιδηποτε) τοτε αυτος αναπτυσσει μια περιεργη κριτικη και πολυ λιγα ειναι αυτα που του φαινονται ταιριαστα,ομορφα και αληθινα. Στο λεω γιατι και εγω συμπαθω πολυ λιγα απ'οσα διαβαζω,και πραγματικα χαιρομαι που τα δικα μου ανηκουν σε αυτην την κατηγορια για σενα.

    Το παρον σχολιο γραφεται με μεγαλη προσπαθεια ως προς την συνοχη του γιατι ο συγγραφευς εχει καταναλωσει μεγαλη ποσοτητα κρασιου τις προηγουμενες ωρες.Ελπιζοντας για την νοηματικη του ορθοτητα σας καληνυχτιζει και σας ευχαριστει γιατι πιστευει οτι ακομα και να αρεσει σε καποιον ενα ποιημα και παλι δεν μπορει να το σχολιασει γιατι του εχει αφυπνισει συναισθηματα και αυτο ειναι περιεργη φαση επισης.Εσεις ομως τα καταφερατε. Σας βγαζω το καπελο και πεφτω για νανι.

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή