Ονειρο ηταν

Ειδα ενα περιεργο ονειρο.
Ημουν σε εναν διαδρομο,γονατισμενος.Στην
μια ακρη του διαδρομου ειχε φως,και εβλεπα μια φιγουρα να
διαγραφεται.Απο πανω μου ηταν ενας με ενα οπλο.Θα σκοτωσω ρε μου
φωναζε.Εγω εκλαιγα και τον παρακαλαγα,εχοντας βαλει τα χερια μπροστα
απο το προσωπο μου.Ξαφνικα σταματησα να κλαιω,και σκεφτηκα οτι αυτο
ηταν.Ειχα μια τρομερη στιγμη συνειδητοποιησης της στιγμης.Καταλαβα οτι
ολη μου η ζωη,ολα οσα εχω ζησει ολα αυτα τα χρονια,κρεμονταν απο την
σκανδαλη του.Ενα συγχισμενο μυαλο,ενας ανθρωπος που δεν σκεφτεται
λογικα,συνεπαρμενος απο την στιγμη,απο το αγχος και απο χιλια δυο
πραγματα θα αποφασιζε αν εγω θα συνεχισω να ζω η οχι.Ηταν τοσο
αδικο.Και τον κοιταξα αναμεσα απο τα χερια μου.Παμε να φυγουμε ρε
μαλακα,αστον, φωναζε ο αλλος απο το βαθος του διαδρομου.Δεν εχω φοβηθει ποτε τοσο.Και ξαφνικαΟ αντρας με
πυροβολει.Ενιωσα την σφαιρα να μου ξεσκιζει το δερμα του χεριου και να
μενει μεσα.Τρελος πονος,αρχισα να ουρλιαζω καθως σταματαγα να νιωθω το
χερι μου