Η επελαση

Ηταν καποτε ενα ενα σουπερ μαρκετ.
Ητανε σκονισμενο και φαινοταν πολυ παλιο.
Το ειχε μια γιαγια και ενας παππους.
Ποτε η γιαγια στα τυρια και ο παππους στο
ταμειο,ποτε ο παππους στα γαλλατα και η γιαγια
το ταμειο,ποτε και οι δυο μπροστα στην
 ηλεοραση και κανεις πουθενα.

Τα πραγματα ηταν ολα πολυ ακριβα.
Βλεπεις κανεις δεν ψωνιζε απο την γειτονια στο
σουπερμαρκετ αυτο,αρα ο παππους και η γιαγια
πονταραν σε ξενους και περαστικους.

Ο παππους φαινοταν γερασμενος και κουρασμενος,
η γιαγια φαινοταν οτι καποτε ηταν δυναμικη αλλα πλεον
εχει ξεβαψει η μπογια της καθως τα χρονια
περνουσαν και εχει παραιτηθει.Το σουπερμαρκετ λοιπον
ηταν σαν την γιαγια και τον παππου μαζι.
Εκεινου να δεις πως του ειχε ξεβαψει η μπογια.
Οι τοιχοι ειχαν αναμεικτα χρωματα πλεον.

Μια μερα περασα για να ρωτησω μηπως εχουν ψωμι.
Το σουπερμαρκετ αδειο.Η σκονη που υπηρχε εκει
 μεσα ηταν ικανη να κανει καθε swiffer να παραιτηθει.
Μα καλα,τι θα το κανουν? Σκεφτικα.

Την επομενη μερα κι ολας,τα ραφια του ηταν πεταμενα απ εξω,
κατι παλιες ζωγραφιες που ειχε στους τοιχους επισεις πεταμενες,
μαζι με επιπλα που χαροπαλευαν με την μουχλα.
Ολα σε εναν μεγαλο σωρο μαζι με βιδες,ραφια μεταλλα..

Δυο μερες μετα,ολη η σκονη ειχε εξαφανιστει,οι τοιχοι ειχαν πεσει,
και εργατες ανακατευαν τσιμεντο.Πολυ τσιμεντο.
Ακουσα φημες οτι θα ανοιξει καφετερια.
Πηγα σε εναν εργατη και τον ρωτησα.

"Τι θα ανοιξετε εδω?" "Καφετερια" ,ειπε,
"Για εσάς" "ευχαριστω" του λεω και εγω.
Μεσα σε 3 μερες,ο χωρος ειχε αδειασει τελειως.
Μερα νυχτα ενα σωρο εργατες δουλευαν.
Ολα γινονταν με ταχυτατους ρυθμους σαν να ειπε καποιος
"Η φτιαχνετε αυτην την καφετερια η θα σας πεσει για παντα"

Μια μερα ξαναρωτησα.Starbucks μου λενε.Θα ανοιξουμε Starbucks.
Α μαλιστα λεω εγω.
Στην μιαμηση εβδομαδα,ειχαν ξυσει ολη την βρωμομπογια απο
τους τοιχους,ειχαν βαψει με φανταχτερα χρωματα,
και ενα σωρο κουτες ηταν στο πεζοδρομιο.
Οι εργατες δε ηταν σαν να μην εφευγαν ποτε.

Μια μερα που ξαναπερναγα ρωτησα εναν εργατη
"Μπαμ μπαμ εγινε η δουλεια ε?"
Και μου απανταει σχεδον ενοχλημενος
"Αμα δουλευεις 20 ωρες την μερα μπαμ μπαμ γινεται"
Φροντισε να τονισει το "μπαμ μπαμ"
με τροπο που με εκανενα ντραπω που το ειπα.
Μετα πηγα απεναντι σε ενα ψιλικατζιδικο να
παρω εκεινο το ψωμι.
Οχι εκεινο εκεινο το ψωμι μιας και ειχαν
περασει μερες,αλλα ενα ψωμι που δεν θα διεφερε
και τοσο απο εκεινο που ηθελα και τοτε.

Δεν μπορουσα να μην πεταξω την ατακα μου και εκει,
περισσοτερο για να δω τι θα πουνε,μιας και τετοια ατακα
σου δινει την δυνατοτητα να πεις και την γνωμη σου
δινοντας παραλληλα καμμια πληροφορια και σε εμας.

"Ασε ασε" μου ειπε γελοντας ο μαγαζατορας.
"Χθες εκατσα και μετρησα 35 εργατες.Και μολις φυγει ενας
ερχεται κατ ευθειαν αλλος..!"

Μεσα σε δυο εβδομαδες ενα σουπερμαρκετ εκλεισε, 2 γεροι εχασαν
το κτημα ζωης τους (αλλα αγορασαν καμποσα κανονικα κτηματα
απο το ευκαταφρονητο ποσο που ειμαι σιγουρος οτι εδωσε ο
κωλος(ως) των Starbucks ) βλεπω κοσμο που δεν ειχα ιδεα
οτι μενει εδω γυρω,τα τρεντακια πλυθαινουν επικυνδινα σε
αντιθεση με τις θεσεις παρκινγκ της περιοχης που
τεινουν να εκλειψουν παντελως.

Εγω πηγα την μερα των εγκαινιων με σκοπο να
τους κανω ζημια.
Τους κοστισα γυρω στα 15€ τα οποια οπως ημουν
σιγουρος εγω,και βεβαιοι αυτοι, τα εχω ξεπληρωσει
με το παραπανω στις 2-3 πρωτες κι ολας βδομαδες
λειτουργιας του.

Και ναι,τα starbucks χτυπησαν την γειτονια μου.
Καποια μερα θα ερθουν και στην δικη σου..
Και στην δικη σου..
Και στην δικη σου..
Και παλι στην δικια μου,αλλα λιιιιγο πιο περα
Και μετα παλι στην δικια σου λιιιγο πιο περα.

Μια μερα οταν θα εισαι γερος,θα σου χτυπησουν
την πορτα
χαρουμενοι γελαστοι ανθρωποι με το σημα των starbucks
στο κουτελο τους
Και θα σου λενε ποσο θα οφελησεις την νεα γενεια
παραχορωντας το σπιτι σου
για να γινει χωρος αναψυχης για τους νεους.Και θα σου
δειχνουν και αφισες απο γερους σαν κι εσενα,χαρουμενους
ομως,με πολλα λεφτα σε ενα νησι,να πινουν καφε starbucks
και να σε χαιρετανε,προσκαλωντας σε.

Θα ερθουν.