ποιηματακι

Σημερα με τον Σταματη ειχαμε κατσει μετα το σχολειο και
μιλαγαμε για διαφορα,οποτε σε καποια στιγμη που κολλησε
γιατι λεγαμε για ριμες και μαλακιες,πηρα το θαρρος και του διαβασα
διαφορα που τυχαινε να εχω σε ενα μπλοκακι μαζι μου
απο το καλοκαιρι.Ποιηματα δηλαδη κυριως.





Ειχε πλακα γιατι συνειδητοποιω οτι 1.Οταν τα γραφω,τα φανταζομαι
στο μυαλο μου να διαβαζονται με ενα συγκεκριμενο υφος,απο μια
συγκεκριμενη φωνη,η οποια δεν ξερω ποιανου ειναι,παντως δεν
ειναι η δικη μου!!!










Ε και αλλιως τα φανταζομαι να ακουγονται οταν τα γραφω και
τα διαβαζω απο μεσα μου,και αλλιως βγαινει στην τελικη οταν
το διαβαζω δυνατα.









Μεταφερω και ενα εδω λοιπον,το ποιο μικρο
δηλαδη,γιατι οσο πιο μεγαλο η οσο πιο
συγκεκριμενο ειναι (να απευθηνομαι σε καποιον
δηλαδη,η να μιλαω για κατι συγκεκριμενο) τοσο
περισσοτερο δεν θελω να το δει κανεις.




 4 μηνων σχεδον πλεον.






"Προσποιητα χαμογελα
γεμισε ο κοσμος.
Και εγινηκε η χαρα
πραγμα δυσευρετο.

Μαυρα ριχταρια του χαμου
φορτωσαμε στις πλατες μας
και παραδωθηκαμε
στην αδικια     "

















Picture Link