Αλεξικεραυνα ονειρα
στη μεση καταιγιδας
ξεδιαντροπα και προκλητικα
στα ματια σε κοιταζουν
Και τα κομματια τους
χαμμενα αισθηματα,τυφλα παρατημενα
ψαχνουν το δρομο για το τελος
ψηλαφιζοντας
Μα ειναι ατελειωτη αυτη η πεδιαδα.
Στη μεση περιφανη στεκεται η ελπιδα
Φαντασιοπληκτη,στεγνη παραφρονουσα
ειναι καιρος τωρα που πραξικοπησε επι τις λογικης
και επεφερε το χαος.
Σκορπιες σκεψεις που χουν χασει το δρομο
μονες και ελευθερες περιπλανιουνται
Κ οταν θυμουνται λιγη τεχνη μας χαριζουν
κ οταν ξεχνανε μες την αβυσσο μας πανε
Μα ειναι ατελειωτη αυτη η πεδιαδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου