Οταν η αδερφη μου επαιζε το valse της Amelie καπου μεσα.

Με τα μαλλια σου θα πλεκω χορδες ασημενιες,
στην κιθαρα της ζωης μου να ξαπλωνουν
και μ'οδηγους τα ταστα της καθε νυχτα
σε αλλους κοσμους θα σε ταξιδευω.





Απανθρωποι ανθρωποι
περπατητες πλακωστροτου
ερωτευμενοι εκδρομεις
Χαμενοι χιονανθρωποι






Ασε ενα παραθυρο ανοιχτο αυτο το βραδυ
να μπαινει μεσα το φως του φεγγαριου
μαζι και οι ηχοι μου,κρυφοι λαθρεπιβατες
σε ενος παραφρονου ονειρου τον ρυθμο