Σαββατο

Περπατησα στον ηλιο,
Ζωγραφισα τον ουρανο,
Επαιξα με με την νυχτα
Τραγουδησα με την σιωπη





Και το δεντρο,

το φυλλο,

το παιδι,

τα δαχτυλα,

οι λεξεις







ζητησαν μαρτυρα εμενα
καταδοτη ψαχνουνε να βρουνε


και δικασανε,




ο ισκιος,

τα πουλια,

η αμμος,

το τραγουδι,

το νερο






δικασανε και μας βγαλανε ψευτες.






Και τι απεμεινε απο την χαρα?


Τα σωματα μας,σπιτια ερειπωμενα
με τις καρδιες μας πεταμενες  στα πιο ομορφα μερη.






Και τι θα απομεινουμε?

Αδεια χερια που ομως προσφερουν τα παντα.





Και πως?

Πως?



Αγαπώντας.
Μονο ετσι.
Αγαπωντας με ολη σου την ψυχη ξεφευγεις απ'το συνορο,
και μοιαζει πια ο κοσμος σαν ενα στολιδι,πανεμορφο
και τελειο,ετσι οπως στεκεται μπροστα στα δυο σου χερια.