Σκεψεις Ιδεες Προβληματισμοι Ιστοριες Photoshopιδια Και blogo-ψυχοθεραπεια
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009
μεταφορα
Ενα καλα τεντωμενο σκοινι
- στημμενη η πτωση μου,σχεδιασμενη απατη -
παραπατησα,σωριαστηκα στης μιζεριας τα διχτυα -ασφαλειας-
μα ακομα πεφτω - σαν φτωχος αποηχος του
χτυπου της καρδιας σου,που κατεντησα
Σαν το τιναγμα των μαλλιων σου
στην υπεροχη αμμουδια μας,τοτε.
Καθε κοκκος και κυτταρο , παρεα
χτισαμε τα βραχια, τα κορμια μας.
Τα χειλη σου πνιγονταν στα χειλη μου
και δεν ειχαν τιποτα να πουνε
δικα μου, δικα σου προβληματα και αγχη
ολα στο στερεωμα της νιοτης μας νωχελικα ρεμβαζανε
χαιρετιζανε τους περαστικους
και γελαγαν με την μικροτητα που τους τυλιγε,
γιατι το μονο που τυλιγε εμας,
ηταν τα σωματα και οι ψυχες μας
Μα τι ομορφη που φαινεται η αγαπη απο εδω πανω.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου