Αποσπασματικα

Η καθηγητρια της εκθεσης μου, στην οποια εδωσα να διαβασει
καποια απο τα ποιηματα του blog,μου εδωσε ενα βιβλιο που ειχε
εκδοσει σε νεαρη ηλικια.




Ειναι μονο 57 σελιδες,κ ομως ειναι πολυ κουραστικο στην αναγνωση,
οχι με τον απλο κακο τροπο του κουραστικου διαβασματος.
Απλα εχει μια ιδιαιτεροτητα,εχει πολυ νοημα μαζεμενο σε λιγες λεξεις.




Και οταν φτιαχνεις παραγραφους και σελιδες ολοκληρες μονο με αυτον
τον τροπο κουραζεις τον αναγνωστη με εναν ομορφο τροπο ομως.
Καθε προταση δηλαδη θελει επεξεργασια,δεν γινεται απλα να διαβαζεις
και να καταλαβαινεις,πρεπει να επεξεργαζεσαι


Οπως και να χει εγω εχω ενα περιεργο συνηθειο οποτε
διαβαζω καποιο βιβλιο,καθομαι και υπογραμμιζω προτασεις
που μου αρεσουν,κυριως για το νοημα και τον τροπο που ειναι
γραμμενες,την σημασια τους- η ακομα επειδη μου φαινεται
πως ειναι στο στυλ μου,πως θα μπορουσα να τις ειχα γραψει εγω.




Παραθετω λοιπον μερικα, αποσμασματικα


"Και αυτη ειναι η ζωη μου. Ενας συνειρμος, μια αναγωγη,
ενας κυκλος με κεντρο εκεινη,ακτινα εκεινη και περιφερια ο,τι
μου αφησε,οπου πατησε, στις ψυχες των δακτυλων μου"



"Πεθαινουμε στα σαραντα απο μια σφαιρα που
σφηνωθηκε στην ψυχη μας οταν ειμαστε εικοσι"



"Το κλεισα.
Τι να της ελεγα? Πως να μετεδιδα μεσα απο το συρμα την υγρασια
που μουδιαζε τη ραχοκοκαλια και της αρθρωσεις μου,τι να της ελεγα?"




"..ετσι που μειωθηκαν τα σαββατοκυριακα της λαντζας
στις ταβερνες των κανιβαλων"



"Μυριζει απαισια η ελπιδα οταν σηπεται.Οταν εχεις τακτοποιησει
τα σκοτωμενα ονειρα κι αυτη βρισκει χωρους και ξεπηδα απ' τ' αυτια
απ'τα ρουθουνια του νεκρου σου  δεν αντεχεται"


"Με ονειρα για διαβατηρια που τρεμουν
στο τελωνειο των τυψεων τις ματιες των υπαλληλων,
ταξιδευω.

Μη με ρωτησεις που παω-
με παραλυτικες αποσκευες,με κομμενα χερια,
με εικονες γεματες αποστηματα
Εμεις,τα παιδια των κραδασμων
ζουμε επι προθεσμια εξαργυρωνοντας τις ανασες μας
με πιστωση πιθανοτητων
τραγουδαμε με κραυγες,διχως να νοιαζομαστε
αν υπαρχει αυτι να τις ακουσει

Σαλπαρουμε με απαγορευμενο τον αποπλου
για τα τοπια της θλιψης μας
μιλαμε με σφαλιστα τα χειλη τις αληθειες μας
και λαμπουμε
Μη με ρωτησεις λοιπον τι θελω
πισω απ'τη ραχη σου θα ματωνω"





"Ημουν δειλος κι αντι να κανω τον σαλτο εξω απ'τον εαυτο μου
και να σπασω το μετωπο,το 'κανα μεσα μου,χορευοντας"


"Δεν ξερω αν αγαπω εσενα η εμενα.
Εσενα γι αυτο που εισαι η εμενα γι αυτο που
μ'εφτιαξες"




To be continued με περισσοτερες ενδεχομενως λεπτομεριες
για την συγγραφεα η το ονομα του βιβλιου γιατι δεν εχω ιδεα
αν πειραζει που γραφω αποσπασματα απο το βιβλιο της εδω.



Θα ρωτησω.






υγ.καταπληκτικα ειναι.