Φουσκα ολα

Ξυπνημα το πρωι,βιαζομαι να φυγω απο το σπιτι.
Βιαστικα κοιταω αν κλειδωσα οντως η απλα το φανταστηκα.
Παλια ηταν πιο ηρεμα τα πραγματα.Μας εχουν ανοιξει 2 φορες την εισοδο..
Ισως τωρα που το σκεφτομαι να πρεπει να αλλαξουμε και κλειδαρια,το χερουλι
μια στο τοσο βγαινει.

Στο δρομο γινεται παντως χαμος,μεσα στο χαος στην Πατησιων βλεπω εναν αστυνομο
να χαζευει κατι πιτσιρικια.Αυτα με την σειρα τους εχουν κολλησει
σε κατι βιτρινες απο μαγαζια, με ολες τις μπουρδες που διαφημιζονται παντου.

Παω στην δουλεια και ο υπευθυνος αρχιζει παλι τα δικα του,
οχι ετσι αλλιως θα το κανεις,ουτε καλησπερα δεν λεει.
Εισαι βοηθος σερβιτορου θα κανεις οτι σου λενε.
Οταν λεω κατι θα λες μαλιστα κυριε το καταλαβες?


Εχω τα νευρα μου παω σπιτι και ανοιγω τηλεοραση
Απο το κακο στο χειροτερο τα παντα καταρρεουν,απο παντου πανικος αγχος δε μπορω.
Να πατε να γαμηθειτε ολοι λεω,του δινω μια και πηδαω απο κατω,τερμα τα βασανα.
Εν τελει ειχα απλα αποκοιμηθει στον καναπε..

Την επομενη πηγα για ενα καφε να ξεχαστω λιγο
αλλα τελικα η ιδια καταθλιψη με επιασε το βραδυ και ολα τα βαρη ξαναηρθαν.


Την μεθεπομενη πηγαινα για δουλεια,ξαφνικα ολα ηταν θαυμασια και υπεροχα.
Σταματησα το αυτοκινητο σε ενα μποτιλιαρισμα και βγηκα εξω.
Εβγαλα το οπλο απο την τσαντα και αυτοκτονησα.