Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007

Βραδινες αποζητησεις




Οταν οι λεξεις δεν φτανουν,τελειωνουν,και οταν τα χειλη κοιτανε,παγωνουν
Ολες
οι εικονες,ολες οι λεξεις σου, οι ενοχες σου και οι ορεξεις σου,ολα τα
παθη και ολα τα θελω σου ολα τα πρεπει και τα πιστευω σου.Οταν οι
λεξεις δεν φτανουν και πεφτουν,στα σκουριασμενα τα μαλλον του χθες
σου,οταν η νυχτα αυτη μας τελειωσει,και μεινει η λαχταρα μου που εχει
παλιωσει,οταν ξυπνησω βαθια και μπορεσει η επιθυμια μου να με
κορεσει,οταν οι εγνοιες και οι αναγκες μου οταν τα λαθη και οι μπλε
νιφαδες μου,πεφτουν κομματια και τρεμει η νυχτα απ την ενορια γλυστρα η
συνηθεια.Οταν τις λεξεις μπορεσω και ταξω την αστατη σκεψη καθυποταξω
οταν περασματα αρχισω να ανοιγω και οταν το χερι σου μαθω να
σφυγγω,οταν οι αυλες σκεψεις του
χθες,μαθουν να δενουνε λεξεις και
ευχες,οταν το πεπλο της ευτυχιας καψει απανθρωπα σχεσεις φιλιας,οταν οι
λεξεις οι λεξεις δεν φτανουν και οταν το βλεμμα σηκωσεις πιο πανω,οταν
σου μοιασουνε ολα ρευστα και οταν η πλατη σου βγαλει φτερα,οταν η πυλη
μοιαζει ασημενια,οταν το οχημα σπασει τα φρενα,οταν οι σκεψεις εικονες
και λεξεις γινουν ξεδιαντροπες και δεν αντεξεις,οταν σου χτισουνε τοιχο
ν απεχεις,και οταν σε μαθουν ξανα να τρεχεις,οταν το χερι σου παψει να
τρεμει,οταν η εννοιες σοτ γινουν μελτεμι,οταν και οι βαθυτερες πλατες
μοιαζουν να σερνονται σε αυταπατες,οταν το σωμα σου και η σονατα σου
γινουν αποκληροι απο τη στρατα σου,και οταν μπορεσεις να περιστρεψεις
το σωμα σου καθετα και αποτρεψεις τους ισκιους τους αφοβους απο τις
θεσεις,και υστερα ερθεις και επιστρεψεις,οταν οι ιδεες ανεβουν στις
επαλξεις και μοιαζει η μαχη διαγωνισμα ταξης,οταν τα αρματα σκισουν τα
εργα,χαλασουν την ταξη και την τρομπετα,οταν το γλεντι αρχιζει και
σβηνει και η αγωνια μου παψει να φθηνει,οταν η λυπη σου στυσει καρτερι
και οταν τον τοιχο κοιταξει τ αγερι,οταν οι μνημες στησουν χωρο και η
απελπισια γυρευει ποτο,οταν εκεινοι αρχιζουν να δινουν,και τα σωματα
μας και αυτα να συγκλινουν,οταν το τελος γοργα πλησιαζει,ρακενδυτα
απροσωπα υπουλα βγαζει,τις ασπρες καταμαυρες γλωσσες του πρεπει,και
μενει η ελπιδα μας διχως εφετη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου