Μια κοπελα μονη της.Παει στον καθρεφτη
της και κοιταει τον εαυτο της.Βγαζει απο την τσαντα της ενα πακετο
τσιγαρα.Αναβει το πρωτο.Το καιει σχεδον.Δεν την νοιαζει,δεν ειναι στο
προγραμμα το αναμμα,αυτο το κανουν αλλοι για εκεινη.Κοιταει τον
καθρεφτη,μισοκλεινει το ματι και τραβαει μια ρουφηξια.Ξαφνικα
πνιγεται,βηχει αγκομαχει.Συνερχεται,και ξαναδοκιμαζει.Στεκεται στο ενα
ποδι,κοιταει με ενα κουλτουριαρικο ρευμα και ξαναρουφαει.Ναι,ετσι ηταν
καλυτερα.Μετα ηρθε το κρατημα.Πως να το κρατησει? Με το ματι κολλημενο
στον καθρεφτη δοκιμαζει διαφορα δαχτυλα. Στο τελος το βρισκει. Την
κοιταει,νιωθει περηφανη.
Παμε απο την αρχη.Βγαζει το πακετο,πιανει
ενα με το στομα απο το πακετο και το βγαζει.Το αναβει,κανει 1-2
εισπνοες,κατεβαζει αργα το χερι και φυσα αισθησιακα τον καπνο.Ναι,αυτο
ηταν,τα ειχε καταφερει.Ενα βημα πιο κοντα στην πλαστικη και ψευτικη αθλιοτητα για τις αναγκες της κοινωνικης αποδοχης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου