Μαλλον Θα σου ρε αλησω

Θα σουρεαλισω τελικως.

Στιγματα τρεμαμενης χαρας νιωθω αποψε απ'ακρη σ'ακρη
σε αυτους τους ξεφτισμενους τοιχους.Ισως επιτελους ηρεμησα και υπεκυψα
στο ασημενιο τους πιατο,γαρδενιες περιλαμπρες να φορεσα στον λαιμο
και μοναχος να περπατησα ως το τελος.
Τα νυχια σας ποτε δεν φτασαν ομως,τις σμαραγδενιες ακτες της φαντασιας
μου να σκισουν.Περηφανα το αναστημα σηκωσα στις αλαζονικες σας επαλξεις
και τωρα νιωθω τους ωμους μου πιο βαριους απο ποτε.Καηκαν τα λουτρινα σας
παλατια και τωρα εμενα παλι γυρεψατε να δειτε.Μα εγω σε αλλη παραλια βαδιζω
πια,δυναστες τις ευτυχιας μου περηφανο μαντιλι σας κουνω,και για μια φορα ακομα
ελπιζω στον χαμο σας.





Την Παρασκευη το βραδυ:

Ηπια
Ουρλιαξα
Τραγουδησα
Εκλεψα μια πλαστικη μασκα απο εναν μεθυσμενο
Περπατησα
Επεσα
Βρωμιστικα
Ξερασα
Πεταξα μανταρινια στα παραθυρα και τα μπαλκονια σπιτιων
Φιληθηκα
Χορεψα
Θυμωσα
Εφαγα
Τραγουδησα την Φραγκοσυριανη σε εξαλλη κατασταση σε οποιονδηποτε ετυχε να
περασει απο κοντα μου,πεζος η οδηγος.
Ειπα ψεμματα
Χαρηκα

Τυχαια γραμμενα.