Ειχα ετοιμαστει απο νωρις νωρις.
Εκεινο το βραδυ ειχα κανει προπονηση,στο καπακι πηγα για κουρεμα
(κουρευτικα),μετα εκανα μπανιο κ εφυγα.
Στον δρομο πηρα μια μεριδα απο τα υπεροχα κοτοπουλακια
με τις πατατες και την υπεροχη σος.Ομως του ειπα να τα πνιξει
στην σος και φαινεται υπερφορτωσα απολαυση και γυρισε σε αηδια.
Αποτελεσμα->Το υπερτατο αμαρτημα του ενος αφημενου
κοτοπουλακιου,μονο του,πνιγομενο στην σος,παρατημενο σε ενα αλουμινενιο
πραγμα στα σκαλια μιας πολυκατοικιας.Το βραδυ προσευχηθηκα γι αυτο.
Στο λεοφωρειο θαμασταν δε θαμασταν
5 ατομα.Το ματι μου επεσε σε μια κοπελιτσα,με περιεργο ντυσιμο,ακουστικα
στα αυτια και κατι αλλα που δεν τα θυμαμαι τωρα αλλα τοτε στο μυαλο μου
συνεθεσαν την τελεια εικονα ενος radiohead listener.Οποτε λεω, "Να μαστε"
βρηκα συμπορευτη.Και να σκεφτομαι,να την ρωτησω τωρα?
"Εεεμ μηπως πας στην βραδια στο radiohead στο Decadence?"
Ναι κατι τετοιο επρεπε να πω.Κ ομως δεν ελεγα τιποτα.
Εσωτερικος Διαλογος:
1.Αντε,μιλα της
2.Τι λες μωρε κ αν δεν πηγαινει εκει?
1.Ελα μωρε μαλακα,γινεται να πηγαινει αλλου βραδιατικα?
2.Εεε δεν ξερω,ντρεπομαι,θα την ρωτησω οταν κατεβουμε μαζι στην σταση
1.Αφου δεν ξερεις σε ποια σταση ακριβως να κατεβεις ρε μαλακα
2.Εεε δεν ξερω,αντε γαμησου ασε με
Καπως ετσι βριζοντουσαν τα 2 εγκεφαλικα μου ημισφαιρια,ωσπου η κοπελια
κατεβηκε σε ακυρη σταση.
Δεν θυμομουν σε πιο υψος να κατεβω.
Οποτε παταγα το κουμπι κ σκεφτομουν:
"Ελα σε αυτη κατεβαινεις"
Αλλα οταν ερχοταν η αυτη,για εναν περιεργο λογο ΔΕΝ μου
εκανε και δεν καταιβενα.Οποτε μετα απο 3 αποτυχημενες,επειδη ανοιγε
και την πορτα τζαμπα ο ανθρωπος,γυρναει και μου κανει:
"Τι θα γινει ρε,θα κατεβεις ποτε?"
Ε και κατεβηκα στην επομενη
Βρισκω την ανηφοριτσα επι της Αλεξανδρας χαρη σε μια αναμνηση
( να ναι καλα το περιπτερο που περναμε μπυρες και ποτα
οταν ξεμεναμε απο λεφτα το καλοκαιρι,βγαιναμε απο το μαγαζι αγοραζαμε
και ξαναμπεναμε :D )
Και αρχιζω να την ανεβαινω τσουπου τσουπου.
Φτανω απ εξω,και βλεπω ενα ΛΟΥΚΕΤΟ.
Εκει εκει μια σκοτοδεινη ενα απαυτο μου ηρθε η αληθεια ειναι.
Και αρχισα τα τηλεφωνα
"Ρε σιγουρα ειναι σημερα,ρε δεν βλεπω κανεναν,ρε ειναι
καθημερινη τι ωρα θα ανοιξει πια?"
Εχω κατσει πανω σε ενα αμαξι κ σκεφτομαι
"Δεν γινεται ρε πουστη μου να το χασω,
και τωρα τι θα πω στον α.β.γ.δ που τους ελεγα
οτι θα παω σημερα και χαιρομουνα" και αλλα τετοια.
Εκει που παω να φυγω,λεω να ξανα-ανεβω την ανηφοριτσα
να ριξω μια τελευταια ματια.Κοιταω,πουθενα το λουκετο.
Ανοιγω την πορτα κ βλεπω ενα παλικαρι να σφουγγαριζει
"Σημερα ειναι η βραδια RadioHead?"
"Nαι"
"Και ποτε το κοβετε να ανοιξει?"
"Σε μια,μιαμιση ωρα"
Τι να κανω,τι να κανω,βρηκα ενα internet cafe και μπηκα μεσα!
Ελιωσα,και μετα πηγα στο Deca.
Ακουω μουσικουλα απέξω,μπαινω μεσα, Και ημασταν
ΕΓΩ, ο Barman και η Dj !
Βρηκα ενα πολυ ωραιο τραπεζακι,με θεα τον τοιχο με τις προβολες,
πηρα μια μπυρα κ αραξα στην πετσα μου.Σε λιγο ηρθανε και 3 φιλες που εκατσαν
σε ενα τραπεζι.Και μετα για πολυ ωρα δεν ερχοταν κανεις.
Δηλαδη αν με λεγανε κουκο,θα μασταν 3 και ο κουκος.
Τα τραγουδια καταπληκτικα,καλες οι επιλογες,
ειχα κατσει και τραγουδαγα μονο μου σαν το χαζο.
Αλλα εγω δεν πηγα εκει για κανεναν,ουτε για τις 3
ουτε για να πιω ουτε για να κοινωνικοποιηθω.
Εγω ειχα παει για τους radiohead και αυτους τιμουσα
με το ψιθυρισμα των στοιχων,τελος.
Με την Dj τα πηγαμε πολυ καλα,ηρθανε κ κατι αλλοι,3-4 το πολυ.
Εγω τις εκανα και παραγγελειες καθε τοσο,και ηταν τελεια.
Καποια στιγμη την ρωτησα αν εχει ενα και δεν το ειχε,οποτε συνδεσαμε το mp3
μου,και επαιξε απο εκει.Μετα απο λιγο με ρωτησε αν εχω το rabbit in your headlights
που φυσικα και το ειχα,και βαλαμε και αυτο και πολυ χαρηκα.
Τελος με κερασε και μια μπυρα, ναναικαλα η κοπελα.
Πηρα κ εγω κατι μπυρες ακομα,μια χαρα
Καποια στιγμη καταλαβα οτι πρεπει να φυγω.
Χαιρετησα την αγαπητη Dj,συστηθηκαμε κι ολας
(Μελινα αν με ακους,να ξερεις οτι σε παωωωωωω)
και βγηκα οξω.
Παω αλεξανδρας,ψαχνω τα ψιλα μου..
Η ωρα 4 σχεδον,αυριο να εχω σχολειο
και το αποκορυφωμα,2,20€ στην τσεπη.
Ωραια μαλακα καλα τα καταφερες,παμε με τα ποδια
σκεφτηκα.Εβλεπα και κατι αστραπες πανω απο το κεφαλι μου,αλλα
μιας και δεν ειχε βροχη,λεω α στο καλο θα την παλεψουμε,το mp3 ζει,
μουσικη εχουμε,αρα μια χαρα.
Βεβαια το ξανασκεφτηκα και βλεποντας οτι δεν ειχε μεινει και τιποτα
να χασω περαν των 2.20€ και της παρθενιας μου (πλακιτσα) βγηκα
στην αλεξανδρας και σηκωσα απελπισμενα το χερι.
Σταματαει ενας,και μου κανει νοημα να μπω.
Εγω του κανω νοημα να μου ανοιξει το παραθυρο.
Εκεινος μου κανει νοημα να μπω.
Εγω του κανω νοημα να μου ανοιξει το παραθυρο.
"Εχω μονο 2.20 αν μπορειτε να με ανεβασετε λιγο στην αλεξανδρας μια χαρα
θα ειναι"
"Ολοι μας το χουμε παθει αγορι μου,μπες μεσα"
Χαρα απεριγραπτη εγω.
Μιλαγαμε για διαφορα,αν και εγω σε καθε προταση
κοτσαρα και ενα "Ναστεκαλα που με πηρατε,ευχαριστω"
Φτανουμε στο υψος της αλεξανδρας που με βολευε.
Οποτε του λεω,εδω οπου μπορειτε μια χαρα θα ειναι
"Που μενεις ?" μου κανει
' " Απανταω.
"Ε κατσε να σε παω γιατι θα βρεξει και θα γινεις και μουσκεμα"
Και με πηγε σπιτι μου ΝΑΝΑΙΚΑΛΑ ο ανθρωπος!!
Την επομενη σχολειο ημουν σαν το πρεζακι
Σαν το χαρουμενο πρεζακι :D
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου