Θαλασσα?

Σεσημασμένες ακτες,
ανενδοτες,γαληνιες.
Της αρνησης τους τα κυμματα
ξεθυμαινοντας στον οριζοντα χανονται..



Και οι μυριαδες κοκκοι τους,
μικρες χαρες σκορπισμενες ως το απειρο




Μαυρα τα νερα τους,
χαμενα ονειρα
στον πατο βουλιαγμενα.



Τα καραβια των ευχων μας
αγνωριστα
βγαινουν απο μεσα της
Και οι καπετανιοι αφαντοι,
ενθυμια της χαμενης μας λαχταρας
πισω μεινανε και παραδωθηκαν
στις προστριβες της ατελειας




Καταιγιδες μενωμενες
με λυσσα ξεχεινονται πανω
στα μικρα μου καστρα
και καταγης τα ξαπλωνουνε παλι
στην αμμο



Σπαραζοντας πεφτουν τα προτυπα
της νιοτης μας και η λαμψη τους χανεται
στην αβυσσο ,κανοντας τα να μοιαζουν
πιο μικρα κ'απ το τιποτα.


Οι μερες περνανε καθως τα
δαχτυλα ξεσκιζοντας την αμμο
εξιστορουν τα λαθη μου
ματωνοντας,σε καθε κινηση




Με τα γυμνα μου χερια
μια σχεδια θα φτιαξω,
απο ξυλα παλια
της απελπισιας στηριγματα.




Νημα θα πλεξω τις ελπιδες μου
να δεσω το σκαρι μου,
και μ'οδηγο τα αστερια μου,
μια νυχτα,την πιο μαυρη,
με πλωρη στο απειρο θα πλευσω
ευτιχιζοντας