Γλυκα το χερι σου εσκιζε τον αερα καθως
με προσκαλουσες κοντα σου.
Τα σκαλοπατια χανονταν
κατω απ'τα ποδια μας και ολα
μου φαινονταν ασημαντα.
Μα οσο η γη μικραινε,μεγαλωνε ο φορτος μας.
Δεν με ενοιαζε.Ποτε δεν με ενοιαξε
τιποτα οσο μου κραταγες το χερι.
Ανεβαιναμε μαζι,την σκαλα του ολεθρου,
αλλα δεν με ενοιαζε,οσο ανεπνεα το αρωμα σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου