Η παρελαση

Εν δυο,εν δυο,
Προχωρανε και πανε,καλπαζουν στους δρομους ορθιοι,περηφανοι,στητοι
παω και γω λοιπον,προχωρω,κολυμπωντας αναμεσα σε ασπρα πουκαμισα
και μπλε παντελονια.



Βιαζονται.
Σημαιες παντου, σημαιακια, αξεσουαρ
πλαστικα, ξυλινα, ομορφα, ασχημα,
φτωχα σε χερια μικρων και μεγαλων.



Αγορασμενα απο ανθρωπους μαυρους,
ασπρους,μελαμψους γερους, επισης φτωχους.



Εγκλωβισμενοι στο περιθωριο πουλανε πλαστικο ξυλο και χαρτι
σε μας,που το αγοραζουμε γιατι συμβολιζει την ελευθερια μας.



Παιδια μικρα,μεγαλα,στολες,πουκαμισα,σηματα
βηματισμοι.



Αντρες γυναικες νεοι γεροι παρακολουθουν,
καμερες βιντεοκαμερες φωτογραφικες χαμογελα καναλια
αναμεταδοση του πνευματος της εορτης.



Εορτης ενος "οχι" που θυμομαστε να γιορταζουμε
μα ξεχασαμε να λεμε.



Η σιωπηλη συγκαταθεση μας στην αδικια βρισκεται
στο ομορφο αγορασμενο σημαιακι μας.



Τελος,τα πουκαμισα ξεκουμπωνουν, οι γιακαδες
ανοιγουν,αλλαζουν τα παπουτσια που τους χτυπαγαν,
πινουν χυμουλι,γονεις χαμογελα, περηφανεια
ζωντανη αναμεταδοση, κουλουρι, τσουρεκακι ,παγωτο
και σιγα σιγα προς το σπιτι.




"-Και ολοι εκεινοι?"
"-Ποιοι?Ααα...ε ενταξει μωρε,αν βρεξει αυριο θα πουλανε
ομπρελες,αν εχει καλο καιρο λουλουδια, θα πλενουν τα
τζαμια των αυτοκινητων, κατι θα κανουν,κριμα ειναι δεν λεω."




"-ΕΜΕΙΣ παντως ειμαστε ελευθεροι.
Αλλωστε το γιορτασαμε κι ολας
Σωστα?"






Καλη επετειος