Μεθυσμενα Ξωτικα

Aλλη μια μερα,οπως ολες αρχιζει
Αφηνω τ'ονειρο μου πριν ακομη μ'αφησει
Ανοιγω τα ματια μου χωρις να το θελω
Το σχολειο μου μοιαζει ενα μεγαλο μπουρδελοΟΟοοΟοο

Τα παιδικα μου χρονια τελειωνουνε εδω,
Περιμενω το κουδουνι για να αρχισω να ζω
Καγκελα τριγυρω φυλακιζουνε την σκεψη
Παλευω για ενα ονειρο να ρθει και να με κλεψει

Κουρασμένα παιδιά, ορισμένα νέκρα,
Κατά βάθος ζωντανά, μα δεν χαλάνε τη σειρά.
Ατέλειωτες ώρες με το στόμα μου κλειστό,
Έφυγε η ζωή μου και το πίνακα κοιτώ,

Γεμάτο με σύμβολα που μ’άφησαν πίσω,
Να λύνω σπαζοκεφαλιές μέχρι να τα φτύσω.
Μα κατά βάθος υπάρχει λόγος σοβαρός,
Δεν πρέπει να μας μένει χρόνος ελεύθερος.

Γιατί τότε θα βρούμε όλα όσα μας κρύβεις
και θα σκεφτούμε τρόπους να σε κάνουμε να φύγεις.

Μ’ άκου αυτά που λεω
και ας μην τα υπομένεις
Σκέφτομαι ακόμα
Και ας μην το περιμένεις.

Και ας μην περίμενες ποτέ
Πως η γενιά μας θα τη ψάξει,

Κατά βάθος ξέρεις ένα γέλιο θα σε θάψει.

 

Subscribe Free
Add to my Page