Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2007

Πως την επαθα παλι..

Σηκωνομαι.Πως οταν εισαι αγουροξυπνημενος πας παραπατωντας?
Ε ισχυει και με τις πατεριτσες.Βγαινω οπως να ναι απο το δωματιο γιατι εχω καταλαβει πως ολοι εχουν ξυπνησει και εχω αργησει.
Το φως του ηλιου με τυφλωνει αλλα εγω τιποτα,αγωνισης!
Παω μεχρι το σαλονι οπου βλεπω μια πατουσιτσα να κρεμεται απο τον καναπε.

Αρχιζω και φωναζω με την αγουροξυπνημενη
μου φωνη που ηταν πολυ γελοια:

Να ζησεις Ι. και χρονια πολλα
Μεγαλος να γινεις με ασπρα μαλλια.


Του πιανω τα χερια και τα κουναω με τον ρυθμο

Παντου να σκορπιζεις της νιοτης το φως
Και ολοι να λεμε να ενας σοφος.


Αρχιζω και τον φιλαω και του λεω χρονια πολλα.

Με κοιταει και κανει: "...Αυριο δεν εχω γενεθλια?"
Τον κοιταζω,κοιταω το κινητο μου..

Ουπς

(Ναι)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου