Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2007

Αγγγκρρρρ Να'χα τον προσθιο χιαστο σου και τον εσω μηνισκο σου.Σκατοδιποδο

Θα μου πεις οτι γκρινιαζω συνεχεια γι αυτο.



Ε και θα σου πω χεστηκα..!!



Για ψυχοθεραπεια δεν το ανοιξα το ρημαδι?



Εχουμε και λεμε λοιπον.



Τον πρωτο καιρο χαρηκα.Συμπαθητικος ημιπαππους την πρωτη μερα,την δευτερη εμαθα οτι ειναι καθηγητης
πανεπιστημιου με 3 βιβλια για την φυσικοθεραπεια.
Και αρχισανε τα βασανα.
Απ οτι με πληροφορησε η πρωτη βδομαδα ειναι εβδομαδα προσαρμογης οπως την λεει,και μετα μπαινουμε στα βαρια.
Εγω θα το ελεγα λιγακι αλλιως.
Την πρωτη βδομαδα σε παω σιγα σιγα,σου
κανω πλακιτσες,σου δειχνω ποσο καλος ειμαι
και ξερω την δουλεια μου για να το χωνεψεις
οτι χωρις εμενα δεν θα δεις προκοπη,
και μολις καταλαβεις οτι δεν γινεται να φυγεις απο
εμενα,σε στρωνω κατω.



Δηλαδη.



Πρωτη βδομαδα,ειχαμε αρκετο τριψιμο,ηλεκτροδιεγερσεις,παγους,
και μαλακιες,οπου σιγα σιγα προσθεταμε
και καμμια ασκηση.
Την πρωτη φορα εκατσα περιπου 1 ωρα.
Την δευτερη μια και κατι.



Πλεον εχω φτασει στο σημειο να κλεινω
ανετα 2ωρο εκει μεσα.
Και καθε μερα μπαινουν και ενα σωρο
αλλες ασκησεις.
Και εσυ να πονας,και εκεινος να λεει
"Αν δεν ποναγες,δεν θα ησουν εδω"
Επομενη μερα μπαμ συν αλλες 2 ασκησεις.
κοπος,ιδρωτας,λεπτα,δεκαλεπτα,
επαναληψεις,σφιξιμο,
κοκκινισα,φυσιξα,ξεφυσιξα,πονεσα



Και οταν ηρθε ενα σαββατοκυριακο
και ειπα να ηρεμησω ρε αδερφε,
μου εβαλε ασκησεις και για το σαββατοκυριακο.



Σημερα λεει μπαινουμε ακομα πιο βαθια.
Τι μπαινουμε,μπηκαμε δηλαδη.
Και να τα βαρη στα ποδια,και να οι πονοι να οι επαναληψεις.
Ειναι απο τις 2 πιο αργες ωρες της ζωης μου.
Συναγωνιζονται αυτες του νοσοκομειου σε εναν βαθμο,
μονο που σε αυτες εγω προκαλω τον ιδιο μου τον πονο!




Mπορει να φαινεται υπερβολικο που γκρινιαζω.
Ε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.
Εγωιστικο ισως ειναι γιατι βλεπω και αλλους εκει
μεσα χειροτερα απο εμενα.
Αλλα γαμω το κερατο μου γαμω ζω επι εναν
μηνα πανω σε πατεριτσες.
Επι εναν μηνα εχω βγει απο το σπιτι για βολτα 2 φορες,
μια να φαω με τον πατερα μου και μια να κουρευτω.
Γαμω την τυχη μου γαμω,εγω δεν το προκαλεσα,
ουτε μηχανη οδηγουσα οπως ο αλλος,ουτε ουτε ουτε.
Ενα γαμημενο καλοκαιρινο μπασκατακι
πηγα να παιξω να βοηθησω 5 μαλακισμενα.



Και η τραγικη ειρωνια ξερεις ποια ειναι?

Οτι πριν παιξω εκανα διατασεις!!



Μα να μην εχω κανει ποτε στην ζωη
μου στο σχολειο που ξεσκιζομαι καθε μερα..



Αντε γαμηθειτε,σας ζηλευω ολους.



Το να περπαταω ειναι πλεον μια ονειρικη κατασταση.
Κυριολεκτικα ομως.
Με εχω δει σε ενα σωρο ονειρα τον τελευταιο καιρο,
να βγαζω τις πατεριτσες και σιγα σιγα να κανω
τα πρωτα μου βηματα.
Ειναι η μερα που περιμενω οσο τιποτ'αλλο
απ οτι φαινεται
και το χωνεψε ακομα και το ξερο
κοντοκουρεμενο
σκατοκεφαλο μου.



Δηλαδη δεν ειναι οπως τις πρωτες μερες
που περπαταγα με τις πατεριτσες.
Πλεον εχει γινει καθημερινοτητα.
Το μισω,σας μισω,θελω τα ποδια σας,
ζηλευω τους τελειους προσθιους χιαστους σας.
Και τους εσω μηνισκους σας.Τσογλανια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου