No matter witch one.
It could be a week ago
It could be yesterday
It could be today
It could even be tomorrow
Περνωντας στο παρασυνθημα
Θα ξυπνησω εχοντας κοιμηθει ωρες μετρησιμες στα δαχτυλα του ενος χεριου.
Ξυπναω,αρνουμενος ακομα μια φορα να σηκωθω.Θα ξαναακουσω την φωνη να με καλει ομως.Καποια στιγμη θα γινει πολυ δυνατη-χουζουρευω ηδη μιση ωρα και δεν το εχω καταλαβει.Κλεινω το mp3 που παιζει απο το βραδυ,και κοιταω τα βιβλια που ειναι πεταμενα γυρω γυρω.Ανοιγω το φως αφου εχω χωσει την μουρη μου στο παπλωμα.Σιγα σιγα οι κορες μου συστελονται στο σωστο μεγεθος μετα την νυχτερινη -ολιγοωρη ομως- υπερδιαστολη τους και ετσι συνηθιζω το φως.Αρπαζω το αναρπαστο πρασινο τετραδιο,και γυρναω στην εσωτερικη πλευρα του οπισθοφυλου.Βλεπω τα μαθηματα και αρχιζω να πεταω βιβλια στην τσαντα νιωθοντας τα χερια μου μουδιασμενα ακομα.Συνηθως βαζω παραπανω απ οσα χρειαζομαι,η ξεχναω τετραδια.Παραταω εκει την τσαντα και παω στο μπανιο.Το πρωτο πραγμα που κανω ειναι να κοιταξω τα ματια μου.Ειναι φορες που τα βρισκω σε αθλια κατασταση λογω της επιπεφυκητιδας.Ριχνω μπολικο νερο στην μουρη μου,βρεχοντας το πατωμα του μπανιου.Καποια στιγμη θα τα ακουσω και γ αυτο μιας και στο μαρμαρο οτι και να κανεις σταμπα θα μεινει και "εχω βαρεθει να σφουγγαριζω"
Φοραω τον ναρθηκα,παντελονι,καλτσες,παπουτσια,μπλουζα,ζωνη (με σειρα πρωταιρεοτητας)και παω στην κουζινα.τραβαω μερικες απο το υπερπνιγμενο στο κακαο καθημερινο μου γαλα,αυτο που σε αρκετες δεκαετιες πιστευω οτι θα ειναι και η αιτια θανατου μου,αφου θα μου εχει διαλυσει το συκωτι,και πιθανον να με εχει κανει στειρο (πινω τουλαχιστον 3 ποτηρια των 500ml με αρκετες κουταλιες κακαο την ημερα απο την παιδικη μου ηλικια) Ξαναγυρναω να πλυνω τα δοντια μου,γκαρισω στην αδερφη μου την καλημερα στα καταλληλα ντεσιμπελ για να ξυπνησει και παρω την τσαντα που εχει μεινει ανοιχτη να με κοιταει στο πατωμα του δωματιου μου..
Αλλη μια μερα αρχιζει και ακομα να βρω τα ακουστικα μου για το mp3..
Οπως ειπe και ο Καβαφης..
Μονοτονία
Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα. θα ξαναγίνουν πάλι --
η όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.
Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.
Οπως ειπε και ενα ακομας σοφος ανθρωπος για να το θεσω πιο απλοικα..
"Same shit,different day"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου